Μία μικρή περίληψη…
“Η ομορφιά και η καλοσύνη είναι κατάρα που σε κυνηγάει μια ζωή; Η γνώση και αυτή κατάρα; Ονομάζομαι Αλεξάνδρα και μετά το τέλος των σπουδών μου στην Αθήνα γύρισα στην επαρχία σε ένα μικρό χωριό. Το σώμα γύρισε δηλαδή γιατί η ψυχή μου έμεινε εκεί στα φώτα της μεγαλούπολης γιατί δεν μπορεί τα σκοτάδια αυτή η ψυχή! Η ζωή όμως δεν σε περιμένει και πρέπει να τη ζήσεις, να την περπατήσεις, να τη γευθείς…
Η μεγάλη μου αγάπη μου η συγγραφή με συντροφεύει τα κρύα βράδια του χειμώνα και με δροσίζει τις καλοκαιριάτικες νύχτες και έτσι ξεγελάω τη μοναξιά. Όνειρο μου να γίνω κάποια στιγμή μεγάλη συγγραφέας. Αλλά τέρμα πια η μοναχική ζωή ο γάμος είναι εκείνος που δίνει αξία στη ζωή και έτσι αποφασίζω να παντρευτώ …και τότε ξεκινάνε όλα! Τα βιβλία αντιγράφουν τη ζωή ή η ζωή τα βιβλία;
Και υπάρχει κατάρα που μας κυνηγάει από την κούνια μας; Τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα; Δεν ξέρω… ίσως! Η ψυχή μου πάντως κατάφερε να γελάσει γιατί πρώτα πέρασε τόσα δεινά σαν το βρεγμένο σπουργίτι που τρέμει μέσα στη μπόρα! Όμως εγώ δεν έμεινα σπουργίτι , έγινα αετός και πέταξα μακριά έφυγα για πάντα αφού πρώτα έζησα το όνειρο”.
