Οι αδελφότητες των ελίτ βιάζουν και δεν πληρώνουν

Η υπόθεση του ομαδικού βιασμού στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ ανέδειξε την ατιμωρησία που επικρατεί με τα λόμπι εξουσίας γόνων ισχυρών οικογενειών.

Πόσο βαραίνει μια καταγγελία ομαδικού βιασμού τον φάκελο ενός φοιτητή της Ivy League, ομάδας οκτώ μεγάλων ιδιωτικών πανεπιστημίων; Στο Πανεπιστήμιο του Κορνέλ πέντε από τα επτά μέλη της αδελφότητας Chi Phi που κατηγορούνται ότι νάρκωσαν και βίασαν συμφοιτήτριά τους τον Οκτώβριο του 2024 μπορούν να πάρουν πτυχίο, ενώ εκείνη εγκατέλειψε τις σπουδές. Οπως αποκάλυψε η αμερικανική εφημερίδα «New York Times», η πειθαρχική επιτροπή αρκέστηκε το 2025 σε δύο αποβολές, αναστολές και «εργασίες αναστοχασμού». Το πανεπιστήμιο, που αποκαλεί «ψευδή» κάθε υπόνοια επιείκειας, ανέθεσε την περασμένη Τρίτη στην πρώην προσωρινή υπουργό Δικαιοσύνης Σάλι Γέιτς τον έλεγχο της υπόθεσης. Οι επτά αρνούνται κάθε αδίκημα, ενώ κανείς δεν έχει διωχθεί ποινικά.

Πόσο ασφαλές πρέπει να νιώθει ένα μέλος αδελφότητας για να ανακοινώσει σε ομάδα άνω των 50 ατόμων στο Snapchat ότι στον πάνω όροφο διατίθεται «δωρεάν» σεξ; Οπως κατέγραψε στη βρετανική εφημερίδα «Guardian» η αρθρογράφος Μόιρα Ντόνεγκαν, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, ενώ σύμφωνα με το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS κάποιος ρώτησε αργότερα εάν «το μαγαζί είναι ακόμη ανοιχτό». Η ανοχή 50 αντρών δείχνει πόσο λίγο υπολόγιζαν τις συνέπειες. Η νοοτροπία του «δεν με αγγίζει κανείς» και του αλαζονικού «ξέρεις ποιος είναι ο πατέρας μου;» έχει ιστορία δύο αιώνων. Γράφεται στα σπίτια των αδελφοτήτων και συνεχίζεται στα ανώτατα αξιώματα της χώρας.

Προθάλαμος στην εξουσία

Η δημοσιογράφος Μαρία Κονίκοβα κατέγραψε το 2014 στο αμερικανικό περιοδικό «The Atlantic» ότι μόλις το 8,5% των αντρών φοιτητών ανήκε σε αδελφότητα. Από αυτές όμως προέρχεται ιστορικά το περίπου 85% των δικαστών του Ανώτατου Δικαστηρίου, το 85% των κορυφαίων στελεχών της λίστας των πλουσίων Fortune 500 και 18 πρόεδροι της χώρας.

Η Beta Theta Pi μετράει στις τάξεις της τους σημερινούς γερουσιαστές Μάικλ Μπένετ και Ρότζερ Μάρσαλ. Στο σπίτι της στο Penn State τραυματίστηκε θανάσιμα το 2017 ο 19χρονος Τίμοθι Πιάτσα σε βραδιά μύησης με άφθονο αλκοόλ. Το ίδιο σπίτι είχε ανακαινιστεί με δωρεά 3,5 εκατ. δολαρίων ενός μέλους της που το πανεπιστήμιο είχε υποδεχτεί ως «πρότυπο».

Οι απόφοιτοι των αδελφοτήτων συγκαταλέγονται άλλωστε στους πιο πρόθυμους δωρητές. Ανάλυση της εταιρείας συμβούλων EAB για το Κολέγιο του Τσάρλεστον έδειξε το 2019 ότι δωρίζουν σε σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τους υπόλοιπους: 10,9% έναντι 5,5%. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν Νικ Σίρετ εξήγησε στο αμερικανικό περιοδικό «Time» ότι τα πανεπιστήμια αποφεύγουν να δυσαρεστήσουν προσωπικότητες «γενναιόδωρες και ισχυρές». Το Κολέγιο Trinity το διαπίστωσε ιδίοις όμμασι. Επειτα από σωρεία τραυματισμών φοιτητών στις αδελφότητες (μεταξύ αυτών και της Psi Upsilon, στην οποία ανήκαν οι πρόεδροι των ΗΠΑ του 19ου αιώνα Τσέστερ Αρθουρ και Ουίλιαμ Ταφτ) το κολέγιο απαίτησε το 2012 από τους συλλόγους αυτούς να γίνουν μεικτοί. Απόφοιτοι απείλησαν να κόψουν τις δωρεές, ενώ ο πρόεδρος του κολεγίου αποχώρησε έναν χρόνο νωρίτερα. Ο κανονισμός ανακλήθηκε.

Ασπίδα προστασίας

Το 2015 οι ομοσπονδίες των αδελφοτήτων ξόδεψαν πάνω από 200.000 δολάρια για να περάσει το Safe Campus Act. Το νομοσχέδιο προέβλεπε ότι, εάν το ίδρυμα λάμβανε καταγγελία σεξουαλικής βίας, θα έπρεπε να απευθυνθεί στην αστυνομία. Στην περίπτωση που το θύμα διαφωνούσε με την παραπομπή της υπόθεσης στις αρχές, το πανεπιστήμιο δεν θα λάμβανε κανένα μέτρο προστασίας του θύματος και τιμωρίας του θύτη. Αντίθετα, για την περίπτωση των καψονιών δεν απαιτείτο η ίδια διαδικασία και θα αρκούσε η μαρτυρία του φοιτητή για να λάβει μέτρα το πανεπιστήμιο.

Για να προωθήσουν το Safe Campus Act προσέλαβαν δικό τους άνθρωπο, τον Τρεντ Λοτ, πρώην επικεφαλής της πλειοψηφίας στη Γερουσία και πρώην πρόεδρο παραρτήματος της Sigma Nu. Στη Βουλή το συνυπέγραφε ο βουλευτής του Τέξας Πιτ Σέσιονς, μέλος της Pi Kappa Alpha. Οι ομοσπονδίες το εγκατέλειψαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, όταν οκτώ αδελφότητες φοιτητριών απέσυραν τη στήριξή τους.

Η παραπομπή των υποθέσεων σεξουαλικής βίας στις αρχές δεν εγγυάται τίποτε. Στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, π.χ., η εισαγγελία δεν άσκησε δίωξη και το ίδρυμα απέρριψε τρεις καταγγελίες βιασμού κατά του ίδιου φοιτητή. Η Εμα Σουλκόβιτς (μία από τις τρεις καταγγέλλουσες) κουβαλούσε σε κάθε μάθημα το στρώμα όπου βιάστηκε ως την αποφοίτηση του καταγγελλόμενου το 2015. Δύο χρόνια αργότερα το Κολούμπια συμβιβάστηκε με εκείνον ύστερα από αγωγή του αναγνωρίζοντας ότι ο υπόλοιπος χρόνος του εκεί «έγινε πολύ δύσκολος».

Στο Κορνέλ η φοιτήτρια Σοχάμ Μπέρα κατήγγειλε στο «Time» ότι η διοίκηση χρησιμοποιεί το πειθαρχικό σύστημα «για να προστατεύσει την εικόνα του πανεπιστημίου και τις απόψεις δωρητών και μελών του διοικητικού συμβουλίου». Το 2025 πάνω από το 90% όσων ψήφισαν σε φοιτητικό δημοψήφισμα ζήτησε ανεξάρτητο πειθαρχικό σύστημα. Ο πρόεδρος Μάικλ Κότλικοφ το αγνόησε.

Τα ιδρύματα αυτά όφειλαν να μάθουν στους φοιτητές τους να σέβονται τους συνανθρώπους τους προτού η χώρα αποκτήσει άλλον έναν εκκολαπτόμενο Επσταϊν. Αντίθετα, τους μαθαίνουν ότι μια καταγγελία για ομαδικό βιασμό μπορεί να κλείσει με σεμινάρια και εργασίες. Το πτυχίο του Κορνέλ και το κύρος του μένουν άθικτα για τους πέντε. Με αυτή την κάλυψη μεγαλώνουν οι αυριανοί δικαστές, γερουσιαστές και επικεφαλής εταιρειών, που όπως δείχνουν οι αριθμοί βγαίνουν από αυτά τα σπίτια.

documentonews.gr