Με ορίζοντα το 2031 και την αυτοδυναμία – Το στίγμα Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και η πρώτη μέτρηση του Μαξίμου

Το «γεμάτο» πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε χθες ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, σηματοδοτεί ουσιαστικά την επιτάχυνση της μετατροπής των επιτυχιών στα δημόσια οικονομικά σε κοινωνικό μέρισμα.

Με μέτρα που αφορούν το σύνολο της κοινωνίας και ενισχύουν την αγοραστική δύναμη των πολιτών -εκτός των άλλων- και στη μάχη με την ακρίβεια.

Ταυτοχρόνως είναι ένα «ημερολόγιο» που περιλαμβάνει τα μέτρα που θα υλοποιούνται από τον Νοέμβριο του 2026 έως την άνοιξη του 2031. Ουσιαστικά δεν είναι ένα ετήσιο πρόγραμμα, αλλά ένα πρόγραμμα λεπτομερώς κοστολογημένο, με όραμα και είναι η γέφυρα των δυο προηγούμενων τετραετιών με την επόμενη. Εξ ου και η συχνή χρήση της λέξης «ορίζοντας» από τον Κ. Μητσοτάκη, καθώς η φετινή ΔΕΘ (όγδοη για τον πρωθυπουργό), είναι η «εισαγωγή» του προγράμματος της τρίτης τετραετίας 2027-2031, που αναλύθηκε ημερολογιακά μήνα τον μήνα.

Ενισχύσεις

Οι πόροι για το πρόγραμμα της επόμενης τετραετίας είναι εξασφαλισμένοι. Είναι τα 17,1 δισ. ευρώ του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης 2026-2030 συν 5,8 δισ. ευρώ ευρωπαϊκών κονδυλίων, που προβλέπονται για την ολοκλήρωση προηγούμενων προγραμμάτων. Ο σχεδιασμός στηρίζεται σε 23 δισ. ευρώ συν τα πλεονάσματα που θα προκύψουν από την καλή και σταθερή πορεία της οικονομίας.

Οι πλέον ευνοημένοι είναι οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, οι οποίοι έχουν πληγεί περισσότερο (Daniel και αφθώδης πυρετός), ενώ ενισχύονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι συνταξιούχοι και ιδιαίτερα οι οικογένειες.

Οπως εκτιμά το Μ. Μαξίμου, τελικά η βιασύνη του Α. Τσίπρα να μιλήσει πρώτος τον οδήγησε σε επιπολαιότητες και σε ένα «πρόγραμμα», το οποίο χρειάστηκε διευκρινίσεις επί διευκρινίσεων, οι οποίες όμως αφήνουν και πάλι κενά. Ενώ η σπουδή του προέδρου της ΕΛΑΣ βοήθησε ώστε η σύγκριση των δυο προγραμμάτων να είναι πιο άμεση και κατανοητή. Αποδυναμώνοντας το κυβερνητικό προφίλ του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ και ενισχύοντας καταλυτικά την πολιτική και κυβερνητική υπεροχή του Κ. Μητσοτάκη.

Είναι φανερό, σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις ανώτατων κυβερνητικών παραγόντων, πως ο πρωθυπουργός πιστεύει ακόμα περισσότερο στην αυτοδυναμία. Ετσι γίνεται πιο πιθανό οι εκλογές του 2027 να γίνουν τον Ιούνιο και να είναι «μια κι έξω» χωρίς δεύτερες κάλπες. Μια τέτοια επιλογή εμπεριέχει ρίσκο, αλλά δείχνει και αυξημένη βεβαιότητα πως υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για την επίτευξη αυτοδυναμίας σε μία κάλπη, χωρίς να υπάρξει η πρώτη «κάλπη της δυσαρέσκειας» και η δεύτερη «της επιλογής και της απόφασης».

Μέτρηση

Το κυβερνητικό επιτελείο έχει στα χέρια μια πρώτη ενδεικτική μέτρηση, η οποία αποτυπώνει τις δυνατότητες της αυτοδυναμίας στο τέλος της τετραετίας. Η Ν.Δ., σύμφωνα με τη μέτρηση, πατά γερά πάνω στο 30%, το οποίο έχει ξεπεράσει. Αντιθέτως η ΕΛΑΣ -πριν απ’ την εμφάνιση του Α. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη- όχι μόνο δείχνει να έχει πιάσει ταβάνι, αλλά εμφανίζει και μικρή πτώση κινούμενη λίγο πάνω από το 15%. Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από σύνδρομο της «κολλημένης βελόνας», κινούμενο πέριξ του 11%.

Στο σημείο αυτό αξίζει μία παρατήρηση που κάνουν επιτελείς της κυβέρνησης. Στην προσπάθειά του το ΠΑΣΟΚ να ασκήσει κριτική στο «πρόγραμμα Τσίπρα», εκτός των άλλων επισημάνσεων που έκανε, είπε πως η ΕΛΑΣ «αντέγραψε το 80% του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ». Αυτό οδηγεί στη σκέψη -επειδή όπως αποδείχθηκε ο Α. Τσίπρας παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες «μετριοπάθειας» και «σοβαρότητας» που έκανε, «παραμένει ΣΥΡΙΖΑ»- ότι το ΠΑΣΟΚ ομολογεί πως οδηγήθηκε στη «συριζοποίησή» του. Ετσι μόνο προκύπτει η κατά 80% αντιγραφή του προγράμματός του από τον εκφραστή του αυθεντικού ΣΥΡΙΖΑ.

Οσον αφορά τα μικρότερα κόμματα, η Ελληνική Λύση δείχνει να κρατάει τα ποσοστά της πάνω από 7%, όπως και το ΚΚΕ. Αντιθέτως, η Ελπίδα της Μ. Καρυστιανού συνεχίζει την πτωτική πορεία της, τείνοντας προς το όριο εισόδου στη Βουλή. Σε πτωτική πορεία βρίσκεται και η Πλεύση Ελευθερίας, η οποία όμως εμφανίζεται κοντά στο 5%. Ενδιαφέρον στοιχείο, το οποίο ίσως ερμηνεύει και τη μικρή πτώση της ΕΛΑΣ, είναι η μικρή άνοδος του εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ που αγγίζει το 2%. Δείχνοντας ότι η ΕΛΑΣ δέχεται πλέον πιέσεις και από το κέντρο και από αριστερά της.

Στο βάθος το «κόμμα Σαμαρά»

Αν και το «κόμμα Σαμαρά», που βρήκε γραφεία στη γωνία Ιπποκράτους και Σόλωνος τα οποία ανήκουν στον Ηλ. Λιβάνη (εκδοτικός οίκος), ο οποίος είχε υπογράψει τη διακήρυξη των «91» που ζητούσε την επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στην ενεργό πολιτική, είναι ακόμα σχέδιο, θεωρείται βέβαιο πως θα γίνει κόμμα.

Η μέτρηση με όλα τα προβλήματα που έχει η μέτρηση ενός κόμματος που δεν υπάρχει, το δείχνει στο 4%-5%. Αυτό το ποσοστό προέρχεται στη συντριπτική πλειοψηφία του από δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της Ν.Δ., οι οποίοι την έχουν ήδη εγκαταλείψει για τον Κ. Βελόπουλο, τη Μ. Καρυστιανού και την Α. Λατινοπούλου.

Οπως έλεγε χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος που ασχολείται με τα εκλογικά, «ο Σαμαράς από εμάς παίρνει από το 41% και όχι από το 31%».

Σύμμαχος ο χρόνος

Ενας δεύτερος κρίσιμος παράγοντας που εκτιμάται στο Μ. Μαξίμου είναι ότι εκτός από το ΠΑΣΟΚ που έχει αντοχές αλλά έχει παγιδευτεί στην περιχαρακωμένη «γραμμή Ανδρουλάκη», όλα τα άλλα νέα κόμματα που εμφανίστηκαν ότι διεκδικούν τη νίκη, όπως η ΕΛΑΣ και η Ελπίδα, αλλά και το κόμμα Σαμαρά που φιλοδοξεί να παίξει ρόλο σε μια κυβέρνηση ετερόκλητης συμμαχίας, «δεν θα αντέξουν στο παρατεταμένο σπριντ των εννέα μηνών που απομένουν έως τις εκλογές.

eleftherostypos.gr