Η δικαίωση ενός οράματος: Η συγκινητική παρουσία της κας Πανάγου, στην τελετή λήξης της Μουσικής Σχολής Δ. Πύλης

Μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης, βαθιάς αναγνώρισης και καθολικού σεβασμού πραγματοποιήθηκε χθες η τελετή λήξης της Δημοτικής Σχολής Μουσικής. Η φετινή εκδήλωση, ωστόσο, είχε έναν ιδιαίτερο και βαθιά συμβολικό χαρακτήρα, καθώς σημαδεύτηκε από την παρουσία της πρώην Προέδρου του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου μας, της κυρίας Μαρίνας Πανάγου.

Πριν από πέντε χρόνια, η Σχολή Μουσικής δεν ήταν παρά μια ιδέα σε ένα χαρτί. Ήταν όμως το μεγάλο όραμα της Μαρίνας, η οποία διέκρινε την ανάγκη των νέων του τόπου μας για μια ποιοτική, προσβάσιμη και δομημένη μουσική παιδεία. Με αστείρευτο πείσμα, μεθοδικότητα και αληθινή αγάπη για τον πολιτισμό, δεν περιορίστηκε στον σχεδιασμό, αλλά ξεπέρασε κάθε γραφειοκρατικό και πρακτικό εμπόδιο για να κάνει αυτό το όραμα πράξη.

Χθες, πέντε χρόνια μετά, η δημιουργός είδε τους καρπούς των κόπων της να ανθίζουν. Παρακολουθώντας τους μαθητές της σχολής να ερμηνεύουν τις μελωδίες τους με δεξιοτεχνία και πάθος, η Μαρίνα ήταν φανερά συγκινημένη. Τα δάκρυα στα μάτια της μαρτυρούσαν τη συναισθηματική φόρτιση μιας γυναίκας που πρόσφερε την ψυχή της για την πνευματική αναβάθμιση αυτού του τόπου.

Η μεγαλύτερη δικαίωση, όμως, ήρθε από την ίδια την κοινότητα μέσα από την αυθόρμητη αναγνώριση του έργου της. Σε μια σπάνια στιγμή συλλογικής εκτίμησης, ο Δήμαρχος κ. Κ. Μαράβας και όλος ο παρευρισκόμενος κόσμος της απέδωσαν τα εύσημα, αναγνωρίζοντας δημόσια την καθοριστική της προσφορά. Το παρατεταμένο και θερμό χειροκρότημα του κοινού, μαθητών και καθηγητών, ήταν η ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπό της, με τον Δήμαρχο να εξαίρει την προσπάθειά της να γίνει η σχολή πραγματικότητα.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί της, η κα Πανάγου, καθώς χθες βράδυ, δεν θέλησε να προβεί σε καμία δήλωση, λόγω συναισθηματικού φόρτου, με ταπεινότητα, μας δήλωσε:

«Η μεγαλύτερη ανταμοιβή για μένα δεν είναι τα λόγια, αλλά τα προστατευμένα χαμόγελα αυτών των παιδιών και η μουσική που πλημμύρισε την αίθουσα. Εγώ απλώς έβαλα ένα λιθαράκι. Η σχολή αυτή ανήκει στους μαθητές, στους καθηγητές και σε όλη την τοπική κοινωνία που την αγκάλιασε. Τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τη χθεσινή τους ζεστασιά».

Η κα Πανάγου, απέδειξε ότι οι άνθρωποι που εργάζονται με όραμα για τον πολιτισμό, αφήνουν αποτύπωμα που αντέχει στον χρόνο.

Έφυγε από την εκδήλωση γεμάτη ικανοποίηση και βαθιά ευχαριστημένη, γνωρίζοντας ότι το «παιδί» της, η Σχολή Μουσικής, μεγάλωσε, αγαπήθηκε από την τοπική κοινωνία και έχει πλέον εξασφαλισμένο ένα λαμπρό μέλλον…