Του Σάκη Γιώτα, Ιστορικού, Δ/στή του pylinews.gr
Στη σύγχρονη πραγματικότητα, η επιτυχία ενός Δήμου, μια Περιφέρειας, μιας χώρας, δεν μετριέται πλέον μόνο με την αποτελεσματικότητα των υποδομών ή την οικονομική διαχείριση.
Μετριέται, επίσης κι από το πνευματικό και ηθικό του αποτύπωμα.
Υπό αυτό το πρίσμα, η απόφαση μιας δημοτικής Αρχής για τη θέσπιση βραβεύσεων σε δημότες που διακρίνονται στον αθλητισμό, τις τέχνες, την επιστήμη, τον στρατό ή την κοινωνική προσφορά, δεν αποτελεί μια απλή εθιμοτυπική εκδήλωση.
Αντιθέτως, συνιστά μια βαθιά ένδειξη Πολιτισμού, τόσο στην κυριολεκτική, όσο και στη μεταφορική του διάσταση.
Κυριολεκτικά, ο Πολιτισμός ταυτίζεται με τη δημιουργία, τα γράμματα και τις τέχνες. Όταν ένας Δήμος τιμά τους ανθρώπους του πνεύματος και των τεχνών, αναδεικνύει την πνευματική του ταυτότητα και επενδύει στην αισθητική και διανοητική αναβάθμιση της τοπικής κοινωνίας.
Μεταφορικά, όμως, ο Πολιτισμός είναι κάτι ακόμα ευρύτερο: είναι ο τρόπος που μια κοινωνία επιλέγει να συμπεριφέρεται στα μέλη της, οι αξίες που προκρίνει και ο σεβασμός που επιδεικνύει απέναντι στην αριστεία και το ήθος.
Ένας Δήμος που αναγνωρίζει την αξία του «άλλου» και επιβραβεύει δημόσια τον κόπο και τη διάκριση, είναι ένας Δήμος με υψηλό πολιτιστικό επίπεδο διαβίωσης και σκέψης.
Η δημόσια αυτή αναγνώριση μετατρέπει την ατομική προσπάθεια σε συλλογική έμπνευση. Όταν ο Δήμος τιμά έναν πρωταθλητή, έναν διακεκριμένο επιστήμονα ή έναν αλτρουιστή ιατρό, δημιουργεί ζωντανά πρότυπα για τη νέα γενιά. Σε μια εποχή κρίσης αξιών, η επιβράβευση του ήθους λειτουργεί ως πολιτισμικός φάρος, δείχνοντας στους νέους ότι η επιτυχία που βασίζεται στην επιμονή και την αξιοκρατία είναι η μόνη που προσφέρει πραγματική καταξίωση.
Παράλληλα, τέτοιες πρωτοβουλίες ενισχύουν τους δεσμούς της κοινωνικής συνοχής, καλλιεργώντας μια «κουλτούρα υπερηφάνειας». Ο πολίτης αισθάνεται ότι ανήκει σε ένα σύνολο που «βλέπει» και εκτιμά την προσφορά του, γεγονός που ενδυναμώνει τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ της τοπικής αρχής και της κοινωνίας. Αυτή η αμφίδρομη αναγνώριση είναι η βάση ενός υγιούς κοινωνικού πολιτισμού.
Επιπλέον, η ανάδειξη των διακεκριμένων δημοτών αποτελεί το καλύτερο όχημα εξωστρέφειας. Οι άνθρωποι που τιμώνται γίνονται οι πρεσβευτές του τόπου τους, ταυτίζοντας το όνομα του Δήμου με την ποιότητα και την πρόοδο. Μια πόλη που έχει το θάρρος και την ευγένεια να τιμά τους ανθρώπους της, εκπέμπει έναν δυναμισμό που ξεπερνά τα τοπικά όρια.
Συμπερασματικά, η βράβευση των διακριθέντων δημοτών είναι η «έξυπνη επιλογή» μιας διοίκησης που αντιλαμβάνεται τον Δήμο ως έναν ζωντανό οργανισμό πνεύματος και δημιουργίας.
Είναι η έμπρακτη απόδειξη ότι ο Πολιτισμός δεν είναι κάτι στατικό που μπαίνει σε βιτρίνες και αναλώνεται σε δημόσια θεάματα, αλλά μια καθημερινή πράξη δικαιοσύνης, αναγνώρισης και ανάδειξης του ανθρώπινου μεγαλείου.
Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, ο πραγματικός Πολιτισμός ενός τόπου είναι οι άνθρωποί του και η αξία που τους αποδίδει.
Κλείνοντας, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε μια θεμελιώδη αλήθεια: η βράβευση και η τιμή σε έναν άνθρωπο, αποκτούν το πλήρες νόημά τους μόνο όταν πραγματοποιούνται εν ζωή του διακριθέντος.
Η αναγνώριση «κατόπιν εορτής» έχει ιστορική αξία, αλλά η έγκαιρη επιβράβευση είναι εκείνη που παράγει πολιτισμό στο παρόν. Το να τιμάς έναν άνθρωπο, όσο είναι ανάμεσά μας, σημαίνει ότι του προσφέρεις τη δικαίωση που του αξίζει, του δίνεις τη δύναμη να συνεχίσει και, κυρίως, επιτρέπεις στην κοινωνία να διδαχθεί από το παράδειγμά του σε πραγματικό χρόνο.
Ο Πολιτισμός μιας πόλης, ενός Δήμου, μιας Περιφέρειας, μιας Χώρας, κρίνεται από την αντανακλαστική του ικανότητα να αναγνωρίζει το μεγαλείο την ώρα που αυτό συμβαίνει, μετατρέποντας τον «έπαινο» σε ζωντανό κύτταρο της κοινωνικής μας εξέλιξης.
Προτρέπουμε, λοιπόν, & τον Δ. Πύλης να υιοθετήσει αυτή την «έξυπνη επιλογή», που πολλοί ομοίοι του έχουν υιοθετήσει και να μην αφήνει τον χρόνο να προσπερνά την αριστεία.
Η έγκαιρη δημόσια τιμή είναι μια πράξη πολιτικής γενναιοδωρίας και πολιτισμικής ανωτερότητας. Είναι η στιγμή που ο Δήμος σταματά να είναι ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός και γίνεται μια αγκαλιά που αναγνωρίζει το μεγαλείο των ανθρώπων του εδώ και τώρα.
Γιατί ο πραγματικός Πολιτισμός δεν περιμένει το αύριο για να χειροκροτήσει το σπουδαίο… το αναδεικνύει σήμερα!
