Στην Ι. Μονή Πελεκητής, η Ε’ & Στ’ τάξη του Δημ. Σχολείου Γόμφων

 «Σύμπασα ἡ περιοχὴ τῶν Ἀγράφων διετήρησε πάντοτε, καὶ μάλιστα σὲ καιροὺς χαλεπούς, ἄσβεστη καὶ σταθερὴ τὴν πίστη καὶ τὶς εὐγενικές μας παραδόσεις καὶ διὰ μέσου τῶν ἀγώνων, τῶν θυσιῶν καὶ τῆς ἐν γένει πολιτιστικῆς προσφορᾶς της συνετέλεσε τὰ μέγιστα στὴν ἀναγέννηση τοῦ Γένους. 

     Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ περίοδος τῆς Τουρκοκρατίας ἐπέφερε στὸ Γένος μας πολλὰ δεινὰ καὶ καταστροφὲς καὶ προκάλεσε τὴ θυσία τῶν Νεομαρτύρων. Παράλληλα ὅμως κάτω ἀπ’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες οἱ Ἕλληνες χάρη στὸ ἀδούλωτο φρόνημά τους δὲν ἔπαψαν νὰ ζοῦν καὶ νὰ μεγαλουργοῦν ἔχοντας βεβαίαν τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα εἰς τὸν Δωροδότην Κύριον.

     Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ στὴν περιοχὴ τῶν Ἀγράφων δραστηριοποιοῦνται πολλοὶ ἀπὸ τοὺς πιὸ πνευματικοὺς καὶ μορφωμένους δασκάλους του Γένους, ὅπως ὁ Γιαννούλης ὁ Αἰτωλός, ὁ Ἀναστάσιος ὁ Γόρδιος καὶ ἄλλοι. Μὲ τὴ δική τους καθοδήγηση λειτουργοῦν σχολεῖα καὶ σχολὲς (ὅπως ἡ λαμπρὴ Σχολή των Βραγκιανὼν) ποὺ ἄφησαν τὴ σφραγῖδα τους στὴν πνευματικὴ ἀναγέννηση ὄχι μόνο τοῦ τόπου ἀλλὰ ὅλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ. 

    Σημαντικὸ λοιπὸν ρόλο στὴ φάση αὐτὴ διαδραμάτισε καὶ τὸ ἱστορικὸ Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Πελεκητής, κτισμένο σὲ μιὰ ἀπόκρημνη βουνοπλαγιά της Πίνδου, σὲ ὑψόμετρο 1.400 μέτρων, μὲ ἀξιόλογη καὶ μεγαλοπρεπῆ ἀρχιτεκτονικὴ ποὺ τὸ κάνει νὰ μοιάζει σὰν νὰ κρέμεται πάνω ἀπὸ τὸν κόσμο, ἐνῷ κάτω του ἁπλώνονται πανοραμικὰ τοπία ἄφθαρτης ὀμορφιᾶς καὶ ποικιλίας μέχρι τὴν ἐξαίσια λίμνη τοῦ Πλαστήρα.»

     Αυτές τις όμορφες γραμμές του Προλόγου του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη πρ. Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων και νυν Βρεσθένης κ.κ. Θεόκλητου στο βιβλίο του Αρχιμανδρίτη κ. Αχιλλίου Σιώκα «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΕΛΕΚΗΤΗΣ» που τους δωρήθηκε, διάβασαν οι μαθητές και οι μαθήτριες τις Ε΄ και ΣΤ΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου Γόμφων κατά την επιστροφή τους από την ξεχωριστή και γεμάτη πολύτιμες εμπειρίες επίσκεψή τους στην ανωτέρω περιοχή.

Με συνοδούς τους το Διευθυντή της σχολικής μονάδας κ. Αθανάσιο Φασούλα και το δάσκαλό τους κ. Πάνο Δημήτριο (στα πλαίσια της θεματικής ενότητας «Φροντίζω το περιβάλλον- Παγκόσμια και Τοπική πολιτιστική κληρονομιά» των  Εργαστηρίων Δεξιοτήτων την οποία υλοποιούν στην τάξη τους), πρώτα επισκέφθηκαν τον 12 Km έξω από την Καρδίτσα Υδροηλεκτρικό Σταθμό Ν. Πλαστήρα, που είναι έργο πολλαπλού σκοπού (παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας, ύδρευση, άρδευση).  

Εκεί με εμπεριστατωμένο τρόπο οι υπεύθυνοι που τους περίμεναν εξήγησαν στα παιδιά και στους συνοδούς τους την αρχή λειτουργίας του ΥΗΣ, που μέσω του νερού της λίμνης μετατρέπεται η κινητική ενέργεια σε Ηλεκτρική με «καθαρό» τρόπο για το περιβάλλον. 

Το Φράγμα και η τεχνητή λίμνη Πλαστήρα, ιδέα που συνέλαβε ο στρατηγός Ν. Πλαστήρας το 1925, άλλαξε ριζικά το τοπίο της ορεινής αλλά και της πεδινής ζώνης του Νομού Καρδίτσας, προσφέροντας νερό στην ευρύτερη περιοχή και συμβάλλοντας θετικά τόσο στη γεωργική όσο και στην τουριστική ανάπτυξη, ενώ ο Σταθμός παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας τροφοδοτεί το Εθνικό διασυνδεμένο δίκτυο με περίπου 200 GWH ετησίως.   

Κατόπιν ξεκίνησαν την πορεία τους για μια απόμακρη πλαγιά των βουνοκορφών των Αγράφων. Στη διαδρομή τους αυτή πέρασαν δίπλα στη λίμνη απολαμβάνοντας την εξαιρετική ομορφιά της και κάποια στιγμή αντίκρισαν ένα πανέμορφο μεταβυζαντινό μνημείο με μια μοναδική και αξιολογότατη αρχιτεκτονική, κτισμένο πάνω σε ένα απότομο βράχο 1400 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ήταν η πάνσεπτος Ιερά Μονή Πελεκητής, που βλέποντάς την οι μικροί προσκυνητές νόμισαν πως βρίσκεται μεταξύ ουρανού και γης, κρεμασμένη πάνω από το παρακείμενο ορεινό χωριό Καρύτσα. 

Μόλις έφθασαν στην είσοδο της Μονής αγνάτευσαν τη λίμνη από ψηλά, ενώ στο βάθος φάνηκε ο Θεσσαλικός κάμπος, το όρος Κίσαβος και πιο δεξιά τα υψώματα του Δομοκού.

Με κατάνυξη και σεβασμό πέρασαν το κατώφλι της ιστορικής Μονής, όπου τα περίμενε μια θερμή φιλοξενία-ξενάγηση. Εκεί επισκέφθηκαν πρώτα το Καθολικό, τον αρχαιότερο Ναό της, που είναι αφιερωμένος στη Ανάληψη του Χριστού και ακολούθως το δεύτερο Ναό που είναι αφιερωμένος στη Παναγιά τη Φανερωμένη. 

Με ευλάβεια προσκύνησαν τη θαυμάσια και θαυματουργό εικόνα της Παναγίας Πελεκητής (αντίγραφό της), τη μικροσκοπική εικονίτσα που θεωρείται και σαν η παλαιότερη, η οποία βρέθηκε εκεί πάνω. Η τεχνοτροπία της θυμίζει το Χριστό του Πρωτάτου του Αγίου Όρους, το γνωστό έργο του Πανσέληνου. Η εικονίτσα ήταν στολισμένη με 20 πολύτιμες πέτρες απ’ τις οποίες οι 16 αφαιρέθηκαν από αγνώστους. (Η εικόνα έχει κλαπεί 3 φορές). Στο χαμογελαστό πρόσωπο της Παναγίας ζωγραφίζεται μια απέραντη καλοσύνη, της οποίας το παιδάκι, ο Σωτήρας μας Κύριος Ιησούς Χριστός, παρουσιάζει κάτι το αληθινά θείο και αξιοθαύμαστο για τη χαρούμενη εκφραστικότητά Του.

Κατόπιν παρατήρησαν τις εξαιρετικές τοιχογραφίες-αγιογραφίες, καθώς και τους άλλους χώρους του Μοναστηριού, το οποίο στην επανάσταση του 1821 έπαιξε σημαντικό ρόλο ως ορμητήριο και κρησφύγετο των κλεφτών και αρματωλών, ενώ λειτούργησε και ως κρυφό σχολειό. Ο πατρο-Κοσμάς ο Αιτωλός υπήρξε προσκυνητής της Ιεράς Μονής και κήρυξε σε μεγάλη συγκέντρωση στο λαό της περιοχής της Νεβρόπολης Αγράφων. Σημαντικός υπήρξε και ο αγώνας των Μοναχών για την απελευθέρωση της Καρύτσας απὸ τους Τούρκους το 1830. Αναγνωρίσθηκε ως Σταυροπηγιακή Μονή το 1606 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ραφαήλ Β΄. Για την ένδοξη αυτή ιστορία της, έχει ανακηρυχθεί «Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο».

             Με τη Χάρη και την ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου τα παιδιά κατηφόρισαν με πλούσια συναισθήματα και υπέροχες-ξεχωριστές «εικόνες» για το σχολείο τους.