Του Ηλία Γιαννακόπουλου/Φ ι λ ο λ ό γ ο υ
Αξιότιμε, κ. Πρόεδρε
Με αφορμή την στρατιωτική εισβολή της χώρας σας στο έδαφος της ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ, μιας ελεύθερης χώρας, μέλους του ΟΗΕ, θα ήθελα να σας εκθέσω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί για σας και τη χώρα σας η αλαζονεία ως τέκνον της στρατιωτικής σας δύναμης.
Δεν θα επικαλεστώ την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, γιατί έτσι κι αλλιώς αυτό έπαψε να ισχύει στο βαθμό που εσείς και η χώρα σας ασπάζεστε τη γνωστή θέση του Πλάτωνα “Δίκαιον το κρείττονος συμφέρον”.
Μπορεί να έχετε μελετήσει βαθιά τον Πλάτωνα και στο βαθμό που ηγείσθε μιας μεγάλης και δυνατής χώρας ίσως να σας εμπνέει αυτή η θέση του. Εξάλλου και η ίδια η ανθρώπινη ιστορία τη θέση αυτή την ανήγαγε σε “συμπαντικό νόμο”.
Εξάλλου, πολλές φορές με δηλώσεις και έργα σας δείξατε την προτίμησή σας σε αυτόν τον νόμο ανεξάρτητα αν παραβιάζει βασικές αρχές του δικαίου και της ηθικής. Φαίνεται πως σας πείθει περισσότερο η Machtpolitik (θεωρία-πολιτική ισχύος) που δεν έχει αναστολές σε θέματα ηθικής ούτε φραγμούς, δεν αναγνωρίζει συμβιβαστικές λύσεις και μετριοπαθείς προτάσεις.
Για σας η Realpolitik συνιστά μία παρωχημένη θεωρία για μία χώρα που έχει ως έμβλημα τον μεγαλο-Ιδεατισμό της MAGNA.
Ίσως να έχετε μελετήσει και τον Θουκυδίδη που στον περίφημο διάλογο Μηλίων και Αθηναίων κατέθεσε δια στόματος Αθηναίων μία άλλη μεγάλη αλήθεια: :
“Οι δυνατοί προχωρούν-επιβάλλουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν-συγχωρούν όσα τους επιβάλλει η αδυναμία τους”.
κ. Πρόεδρε
Μην επιτρέψτε στους κατήγορούς σας να ισχυρίζονται ότι με τις ενέργειές σας επιστρέφουμε στην “Εποχή των Τεράτων”.
Μην ακυρώνετε αυτό που με περισσή υπερηφάνεια διατυμπανίζατε ότι τερματίσατε επτά πολέμους. Η ανθρωπότητα περίμενε τον τερματισμό και του 8ου(Ουκρανικός Πόλεμος) και όχι μία στρατιωτική εισβολή της χώρας σας σε μία άλλη ελεύθερη χώρα που δεν αποτελούσε απειλή για σας.
Μη γίνετε η αιτία πολλοί λαοί να αισθάνονται ως οι υποψήφιοι “Μήλιοι” 21ου αιώνα.
Ξαναδιαβάστε τον “Ηγεμόνα” του Μακιαβέλι, αν σας αρέσει, αλλά μην τον κάνετε και άγαλμά σας.
Μην παρασύρεστε από την στρατιωτική σας υπεροχή που τρέφει επικίνδυνα τον εγωισμό, την αυταρέσκεια και τον ναρκισσισμό κάθε ανθρώπου. Η αλαζονεία (Ύβρις) ως γέννημα των παραπάνω μπορεί όταν μεστώσει το στάχυ της Άτης να σας οδηγήσει στην καταστροφή.
Ο Αισχύλος το είχε επισημάνει από παλιά:
“Ύβρις γαρ εξανθούσ’/εκάρπωσεν στάχυν/Άτης”(γιατί η περηφάνια μεστώνοντας καρποφορεί το στάχυ του ολέθρου).
Ελπίζω να γνωρίζετε καλά μία από τις πλουσιότερες πνευματικές και κοινωνικές παρακαταθήκες των προγόνων μας, τη σχετική με την “Ύβριν”, όπως αυτή αποδίδεται από το σχήμα:
ΥΒΡΙΣ > ΑΤΗ> ΝΕΜΕΣΙΣ >ΤΙΣΙΣ
Σχετικά με την Ύβριν και την αναγκαιότητα του “μέτρου” και της “μεσότητας” στη ζωή μας και ό,τι συνεπάγεται η υπέρβασή τους μίλησαν εδώ και αιώνες τόσο ο Αριστοτέλης όσο και ο Ηράκλειτος, Σχετικά με το μέτρο και την Ύβριν ο Ηράκλειτος είπε:
“Ήλιος γαρ ουχ υπερβήσεται μέτρα. Ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν” (ο ήλιος δεν θα υπερβεί τα μέτρα. Διαφορετικά οι ίδιες οι Ερινύες, επίκουροι της Δίκης θα τον βρουν-τιμωρήσουν)
Αυτός ο φόβος της Νέμεσης, κ. Πρόεδρε συγκρατεί την κοσμική τάξη και εξασφαλίζει την παγκόσμια αρμονία, όσο κι αν αυτή είναι προϊόν των αντιθέτων (παλίντονος αρμονία).
Από αυτόν τον νόμον της Ύβρεως και της Τίσεως δεν ξέφυγε κανείς. Ακόμη και η Αθήνα που φάνταζε άτρωτη ως Ηγεμονία.
Η προσεκτική μελέτη του κειμένου του Ισοκράτη που ακολουθεί μπορεί να σας φανεί πολύ χρήσιμη και διδακτική και για τον δικό σας τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσθε την Ηγεμονία σας.
Η Πτώση της Αθηναϊκής Ηγεμονίας
«….Η άσκηση της ηγεμονίας μας ήταν μοιραία. Μας έκανε να χάσουμε τη φήμη μας που την είχαμε σ’ όλους τους λαούς. Μας έφερε σε τέτοια ακολασία και νωθρότητα που δεν θα την επαινέσει κανένας λαός. Δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε γιατί μας φέρθηκαν τόσο άσχημα γιατί κι εμείς τους διοικήσαμε καταδυναστεύοντάς τους και βασανίζοντάς τους. Ποιος μπορεί να απαριθμήσει τα μικρότερα κακά; Και όλα αυτά τα κακά επανερχόταν περιοδικά κάθε χρόνο… Σε κάθε ξαναγύρισμα, ο ήλιος παρέστεκε σε νέες δημόσιες κηδείες. Οι δημόσιοι τάφοι γέμιζαν από πτώματα πολιτών, και οι γραμμές της πόλης γέμιζαν από άγνωστους ξένους… Παλιές και υπερένδοξες οικογένειες που είχαν ξεφύγει απ’ την καταπίεση των τυράννων και απ’ τις πολεμικές περσικές ορδές τσακίσθηκαν και ξεριζώθηκαν ενώ εμείς κυνηγούσαμε την τρέλα της ηγεμονίας μας… Κάναμε μια ζωή ληστών, πότε πλέοντας μέσα στην αφθονία και πότε στη δυστυχία, έχοντας γύρω μας την πολιορκία και πάνω στα κεφάλια μας την καταστροφή…».
«Αυτή η λεγόμενη κυριαρχία δεν είναι παρά μια συμφορά που κάνει χείριστους όλους εκείνους που την κατέχουν». (Ισοκράτους, περί Ειρήνης).
κ. Πρόεδρε,
Μερικές φορές η Ιστορία επαναλαμβάνεται και όχι υποχρεωτικά ως φάρσα, όπως ήθελε ο Μαρξ.
Ο κίνδυνος να είσθε κι εσείς το θύμα από την “Παγίδα του Θουκυδίδη”, όπως την απέδωσε ο δικός σας Άλλισον, είναι υπαρκτός.
Γιατί και για τη δική σας Ηγεμονία θα υπάρξει ο “μαντατοφόρος” που θα φέρει το κακό μήνυμα της πτώσης, αν δεν συμμορφωθείτε με την Ηρακλείτεια “κοσμική” τάξη.
“-Ναι· όμως ο μαντατοφόρος/ τρέχει/ κι όσο μακρύς κι αν είναι/ ο /το φοβερό μήνυμα/ της Σαλαμίνας”(Γ. Σεφέρης δρόμος του, θα/ φέρει/ σ’ αυτούς που γύρευαν ν’/ αλυσοδέσουν τον/ Ελλήσποντο, “Σαλαμίνα της Κύπρος”)
Μην επιτρέψτε στους ιστορικούς του μέλλοντος να γράψουν για σας το:
“ Το πιθανότερο είναι Υπεροψίαν και μέθην θα είχεν ο Δαρείος” (Κ. Καβάφης «Ο Δαρείος»)
*Υστερόγραφο: κ. Πρόεδρε, θα ήμουν χαρούμενος αν είχα τον αντίλογό σας τόσο στις δικές μου σκέψεις όσο και στις θέσεις των αρχαίων Ελλήνων.
Με τιμή
Γιαννακόπουλος Ηλίας
Έλληνας Πολίτης
