Η “Ημέρα του ΟΧΙ” -ενός ηχηρού “ΟΧΙ!”- το οποίο αντηχεί πολύ πέρα από το έτος 1940, διατρέχοντας τα χρονικά του ελληνικού πνεύματος και της ελληνικής θέλησης, καθιστά την εποποιία του ‘40, μία από τις πιο ένδοξες σελίδες όχι μόνο της ελληνικής αλλά της παγκόσμιας ιστορίας.
Ενώ η Ευρώπη έτρεμε κάτω από τη σκιά του φασισμού, η Ελλάδα, μικρή σε μέγεθος αλλά κολοσσιαία σε τόλμη και αρετή, στάθηκε ανυπότακτη. Εκείνη την ημέρα, ο ελληνικός λαός δεν υπέκυψε σε εκβιασμούς και η ένδοξη άρνησή του σε ένα ιταμό τελεσίγραφο, έμελλε να γίνει η αφετηρία ενός αγώνα που θα έμενε ανεξίτηλα χαραγμένος στην συνείδηση των εθνών…
Αποτυπωμένος ως μια νίκη της ανθρωπότητας, που θα άλλαζε για πάντα το ρου της ιστορίας, κάνοντας ευρέως γνωστό, πως το να είσαι Έλληνας σημαίνει να αγαπάς την ελευθερία ως τον ύψιστο ηθικό νόμο.
Σήμερα, πιο πολύ από ποτέ, το έπος του ‘40 μας διδάσκει ότι η ελευθερία δεν είναι μια παγιωμένη κατάσταση, αλλά ένας συνεχής, αδιάκοπος αγώνας και η εθνική κυριαρχία, θεμελιωμένη πάνω στο αίμα τον προγόνων μας, μια ιερή εντολή που έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε στο ακέραιο.
Γι’ αυτό αυτή τη μέρα ας μην περιορίσουμε σε κενή ρητορική… Ας είναι αυτή η 28η Οκτωβρίου όχι μόνο μια ανάμνηση αλλά και μια ανανέωση της υπόσχεσής μας να διαφυλάξουμε την υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της Ελλάδας.
Ζήτω!!!
