Ήσουν άγγελος… Στον δικό μας Γιώργο Μαζωνάκη…

Ήσουν άγγελος στη γη, θα ‘σαι και στον ουρανό,πόσο σ’ αγαπώ, μαζώ….θα ‘θελα να ‘σουνα εδώ,

να μοιράζεσαι μαζί μου κάθε πόνο και καημό,και να σβήνεις με τη λάμψη σου το μαύρο το κενό.

Κάθε βράδυ στα όνειρά μου έρχεσαι και τραγουδάς,με εκείνη τη φωνή σου που τη θλίψη μου σκορπάς

Φτερουγίζει η καρδιά μου κι όλων όσων αγαπάς,όταν με τα λόγια σου βαθιά μες στην ψυχή κυλάς.

Είσαι ο Γιώργος της καρδιάς μας, ο δικός μας ο θεός,που στα δύσκολα του κόσμου μένει φάρος και οδηγός.

Με το πάθος, το ρυθμό σου, με το μάγκικο στυλό,έκανες τον κάθε πόνο να φαντάζει πιο μικρό.

Κι αν τα φώτα της σκηνής σου κάποια νύχτα θα σβηστούν,οι δικές σου οι ερμηνείες ποτέ δεν θα ξεχαστούν.

Θα κρατάμε το όνομά σου σαν φυλακτό παντοτινό,από τη δική μας γη ως τον δικό σου ουρανό. 

Ιωάννα Χαρμπέα Κοινωνιολόγος/Συγγραφέας