Όταν θα δεις ένα κερί…

Ποίημα της Ιωάννα Χαρμπέα, από την ποιητική συλλογή της Αποστάγματα Ψυχής

Όταν θα δεις ένα κερί 

Στο χέρι σου να λιώνει

Μη φοβηθείς, μα κάτσε εκεί 

Να δεις αν σε πληγώνει. 

Να αντέχεις πάντα στη ζωή

Ότι πολύ πονάει

Έτσι μονάχα θα μπορείς

Να δεις ποιος σε αγαπάει!

Θα δεις ποιος στέκεται κοντά

Μαζί σου εκεί… στον πόνο

Και όχι να φεύγει μακριά

Και να αλλάζει δρόμο!

Και όταν τα χρόνια φύγουνε

 και μείνεις πάλι μόνος

 θα ναι καλή η μοναξιά

 και θα χει φύγει ο πόνος

Ο πόνος είναι πιο γλυκός

Όταν τον φωτίζει η λάμψη

Ενός κεριού που καίγεται…

Χωρίς όμως να σε κάψει!