Η εικόνα ενός δημόσιου κτιρίου αποτελεί τον καθρέφτη της διοίκησης που το διαχειρίζεται. Στην περίπτωση του πρώην Δημαρχείου Γόμφων στη Λυγαριά, όπου σήμερα στεγάζονται υπηρεσίες του Δήμου Πύλης, ο καθρέφτης αυτός δεν είναι απλώς θαμπός· είναι σπασμένος και βουτηγμένος στη λάσπη της αδιαφορίας.
Με την παραμικρή βροχόπτωση, το κτίριο μετατρέπεται σε ένα θλιβερό σκηνικό «υδάτινου τρόμου». Υπάλληλοι μετατρέπονται σε «νεροκουβαλητές», επιστρατεύοντας λεκάνες και σκαφίδια για να μαζέψουν τα νερά της βροχής που πλημμυρίζουν τα γραφεία, προσπαθώντας απεγνωσμένα να μαζέψουν τα νερά που εισβάλλουν από παντού, σε όλους τους χώρους του κτιρίου, μετατρέποντας ένα πρώην στολίδι σε πισίνα!!!
Αυτή η αποκαρδιωτική εικόνα δεν προσβάλλει μόνο την αισθητική μας, αλλά εγείρει σοβαρότατους κινδύνους& για την ασφάλεια των εργαζομένων και των πολιτών.
Η υγρασία που διαποτίζει τους τοίχους και τα νερά που τρέχουν δίπλα σε καλώδια και ηλεκτρονικούς υπολογιστές είναι μια «βόμβα» έτοιμη να εκραγεί.
Αυτές οι εικόνες ντροπής δεν είναι ένα «ατυχές συμβάν» λόγω του καιρού. Είναι το αδιαμφισβήτητο πειστήριο της παροιμιώδους ανικανότητας της δημοτικής αρχής « Μαράβα.»
Είναι η τρανή απόδειξη ενός δημάρχου και μιας διοίκησης που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο ύψος των περιστάσεων και να εκπληρώσουν τις βασικές υποχρεώσεις που απορρέουν από τον θεσμικό τους ρόλο.
Όταν η καθημερινότητα των δημοτικών υπαλλήλων αναλώνεται στο να αδειάζουν σκάφες αντί να εξυπηρετούν τον πολίτη, τότε η λέξη «παρακμή» είναι λίγη για να περιγράψει την κατάσταση.
Και το χειρότερο; Το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο. Παρόμοιες τριτοκοσμικές εικόνες εγκατάλειψης παρατηρούνται και σε άλλα δημόσια κτίρια του Δήμου Πύλης, συνθέτοντας το παζλ μιας ολοκληρωτικής διοικητικής αποτυχίας.
Ο κ. Μαράβας οφείλει να καταλάβει ότι η διοίκηση ενός δήμου δεν γίνεται με δημόσιες σχέσεις και ευχολόγια, αλλά με έργα υποδομής και σεβασμό στον πολίτη. Η αδιαφορία τους πλέον προκαλεί οργή. Ολόκληρος ο Δήμος Πύλης δεν αξίζει αυτή την απαξίωση. Αν δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε μια στεγνή στέγη για τις υπηρεσίες τους, πώς περιμένουν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη για τα μεγάλα προβλήματα του τόπου;
Η ασφάλεια, η υποδομή και η εξυπηρέτηση του δημότη, έχουν θυσιαστεί στον βωμό της εντύπωσης. Όμως, η επικοινωνιακή στάχτη δεν μπορεί να στεγνώσει τα νερά που μπαίνουν από τις τρύπιες στέγες της Λυγαριάς.
Κύριε Μαράβα, οι πολίτες δεν ζητούν ούτε «θεάματα» ούτε επικοινωνιακά τεχνάσματα. Ζητούν το αυτονόητο: Αξιοπρέπεια…
Και η αξιοπρέπεια δεν συμβιβάζεται με τις εικόνες του 19ου αιώνα που αντικρίζουμε στα κτίρια ευθύνης σας. Η πολιτική σας «απογυμνώνεται» με την πρώτη βροχή.
Όσο συνεχίζετε να επενδύετε στο «φαίνεσθαι» και να αγνοείτε το «είναι», οι λεκάνες της Λυγαριάς θα παραμένουν το μοναδικό, αληθινό σας έργο. Το μνημείο μιας δημοτικής αρχής που έχασε την ουσία και πνίγηκε στην ίδια της την ανικανότητα.
Κε Δήμαρχε, Κώστα Μαράβα…
Η υπομονή των πολιτών έχει εξαντληθεί.
Οι φωτό, αδιάψευστοι μάρτυρες, που δεν μπορείς να αποφύγεις με ψεύδη, ότι δεν είναι αρμοδιότητά σας, αλλά της Περιφέρειας!!!
Δυστυχώς για εσάς κε Δήμαρχε…
Οι λεκάνες στη Λυγαριά, αποτελούν το μνημείο της αποτυχίας σας!!!
Για το συνδυασμό της Αντιπολίτευσης του Δήμου Πύλης
