Ο Θάνος Ασκητής, μιλάει στην Ιωάννα Χαρμπέα…

Συνέντευξη στην Ιωάννα Χαρμπέα ο Σεξολόγος/ Νευρολόγος – Ψυχίατρος  / Σύμβουλος σχέσεων Δρ.Θάνος Ασκητής 

«Γιατρέ, μετά από τόσα χρόνια ακούγοντας ιστορίες ζευγαριών, εσείς ακόμα πιστεύετε στον κεραυνοβόλο έρωτα;»

Δρ. Θάνος Ασκητής: Υπάρχουν άνθρωποι που τους συναντάς και κάτι μέσα σου κινείται αμέσως, χωρίς να μπορείς να το εξηγήσεις με τη λογική. Αυτό είναι η χημεία, η έλξη, η φαντασίωση, το συναίσθημα που γεννιέται ξαφνικά. Αλλά θα σας πω κάτι που έχω μάθει τόσα χρόνια βλέποντας ζευγάρια: ο κεραυνοβόλος έρωτας μπορεί να σε βάλει μέσα στη σχέση, δεν μπορεί όμως να σου εγγυηθεί ότι θα μείνεις μέσα σε αυτήν. Εκεί χρειάζεται επικοινωνία, σεβασμός και κυρίως να μη σταματήσει ποτέ η ερωτική ματιά του ενός προς τον άλλον.

1. Γιατρέ, το 2026 γιατί βλέπουμε περισσότερη μοναξιά ενώ είμαστε πιο συνδεδεμένοι από ποτέ;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Οι ανθρώπινες σχέσεις σήμερα είναι πιο κλειστές. Δεν βγαίνουμε έξω, δεν συνδεόμαστε, δεν επικοινωνούμε, δεν ανταλλάσσουμε το φλερτ. Χρειαζόμαστε ξανά περισσότερη ανθρώπινη επαφή. Σήμερα μπορούμε να μιλάμε όλη μέρα με δέκα ανθρώπους από ένα κινητό και το βράδυ να γυρίζουμε σπίτι και να αισθανόμαστε μόνοι. Έχουμε μπει πολύ μέσα στην οθόνη, συγκρίνουμε τη ζωή μας με τη ζωή των άλλων, κυνηγάμε την επαγγελματική και οικονομική επιτυχία και πολλές φορές ξεχνάμε την ανθρώπινη επαφή. Χάνεται η ζωντανή επικοινωνία, χάνεται το άγγιγμα, χάνεται το φλερτ και μαζί τους υποχωρεί και η σεξουαλική ζωή. Το έχω πει πολλές φορές: μπορεί δύο άνθρωποι να είναι μαζί και να ζουν ο ένας δίπλα στον άλλον, αλλά ουσιαστικά να είναι μόνοι. 

2. Είπατε πρόσφατα «Ο Έρωτας δεν είναι υποχρέωση». Τι εννοείτε; Έχουμε μπερδέψει τον έρωτα με την απόδοση;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Ο έρωτας δεν είναι κάτι που δημιουργείται από υποχρέωση. Είναι βίωμα και κυρίως κάτι που θέλουμε να μοιραζόμαστε. Είναι εικόνα, επιθυμία, φαντασίωση, συναίσθημα, ένας άνθρωπος που μπορεί να μπει στη ζωή σου και να την αλλάξει. Δεν υπάρχει ένα «πρέπει να ερωτευτώ», όπως δεν υπάρχει και ένα «πρέπει να αποδίδω καθημερινά ως σύντροφος». Πολλές φορές βλέπω ανθρώπους να μπαίνουν στη λογική ότι πρέπει συνέχεια να εντυπωσιάζουν, να αποδεικνύουν, να λειτουργούν σωστά, να είναι πάντα διαθέσιμοι. Δεν λειτουργεί έτσι ο έρωτας. Η σχέση θέλει δουλειά και φροντίδα, αλλά ο έρωτας θέλει ελευθερία. Και όταν αρχίζουμε να τον αντιμετωπίζουμε σαν υποχρέωση, στην πραγματικότητα αρχίζουμε να τον χάνουμε. Ο έρωτας είναι επιλογή και καθημερινή διεκδίκηση, όχι καταναγκασμός. 

3. Ποια είναι τα 3 θανάσιμα λάθη που βλέπετε να καταστρέφουν σχεδόν κάθε σχέση στο ιατρείο σας;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Πρώτο, η έλλειψη επικοινωνίας και ειλικρίνειας. Όταν σταματάμε να λέμε στον άλλον τι μας ενοχλεί, τι μας λείπει, τι φοβόμαστε και τι επιθυμούμε, η σχέση γεμίζει σιωπές. Δεύτερο, όταν η οικειότητα καταπίνει τον ερωτισμό. Γινόμαστε, δηλαδή, εξαιρετικοί συνεργάτες στην καθημερινότητα, στους λογαριασμούς, στα παιδιά, στις δουλειές, στις υποχρεώσεις, αλλά ξεχνάμε ότι είμαστε ένας άνδρας και μία γυναίκα που κάποτε κοιτάχτηκαν και επιθύμησαν ο ένας τον άλλον. Τρίτο, όταν το σεξ μετατρέπεται σε υποχρέωση ή πρόγραμμα χωρίς επιθυμία, να πραγματοποιείται δηλαδή η σεξουαλική επαφή επειδή «πρέπει». Η σεξουαλική επιθυμία έτσι κι αλλιώς αλλάζει με τον χρόνο και χρειάζεται φροντίδα για να διατηρείται. 

4. Έχετε πει ότι τα social media καταστρέφουν τον εγκέφαλο και χειραγωγούν την ανθρώπινη ζωή. Πώς επηρεάζουν συγκεκριμένα την ερωτική επιθυμία;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι μας δημιουργούν μια πραγματικότητα που πολλές φορές δεν υπάρχει. Βλέπουμε συνεχώς όμορφα σώματα, τέλειες σχέσεις, τέλεια ζευγάρια, σεξουαλικότητα χωρίς δυσκολίες και αρχίζουμε να συγκρίνουμε τη δική μας ζωή με μια εικόνα. Έτσι, ο άλλος άνθρωπος που έχουμε απέναντί μας μπορεί ξαφνικά να μη μας φαίνεται αρκετός, όχι επειδή άλλαξε ο ίδιος, αλλά επειδή άλλαξε το μέτρο με το οποίο τον βλέπουμε. Και κάτι ακόμα: όταν το κινητό βρίσκεται συνεχώς ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, παίρνει χώρο από το βλέμμα, την κουβέντα, το άγγιγμα και τελικά από τον ίδιο τον ερωτισμό. Εγώ θα έλεγα λοιπόν πολύ απλά: κάποια στιγμή πρέπει να αφήσουμε την οθόνη και να ξαναδούμε τον άνθρωπο. 

5. Πορνογραφία και προσδοκίες: πόσο έχει αλλοιώσει την εικόνα που έχουν οι νέοι άνδρες και γυναίκες για το σεξ;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Πολύ, κυρίως όταν το πορνό γίνεται η βασική ή η μοναδική σεξουαλική εκπαίδευση. Καθότι, το παιδί και ο νέος άνθρωπος βλέπει κάτι που είναι κατασκευασμένο για να προκαλέσει διέγερση και το περνάει μέσα του ως πραγματικότητα. Εκεί δημιουργούνται προσδοκίες για το σώμα, για τη διάρκεια, για το τι πρέπει να κάνει ο άνδρας και τι πρέπει να κάνει η γυναίκα. Το πραγματικό σεξ όμως είναι διαφορετικό. Έχει επικοινωνία, έχει αμηχανία, έχει συναίσθημα, έχει όρια… Το πορνό δεν είναι από μόνο του η καταστροφή· γίνεται πρόβλημα όταν απομονώνει τον άνθρωπο και όταν φτάνει να είναι αναγκαία προϋπόθεση για να διεγερθεί. Αυτό είναι κάτι που έχω επισημάνει και παλαιότερα: η φαντασίωση μπορεί να είναι μέρος της σεξουαλικότητας, αλλά δεν πρέπει να αντικαθιστά την πραγματική σχέση. 

6. Γιατί αυξάνεται τόσο η απιστία μέσω μηνυμάτων; Είναι «λιγότερο» απιστία αν είναι μόνο digital;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Το μήνυμα είναι εύκολο γιατί δεν σε βάζει αμέσως μπροστά στο σώμα του άλλου ανθρώπου. Μπορείς να φλερτάρεις, να επιβεβαιωθείς, να φτιάξεις μια φαντασίωση, να νιώσεις επιθυμητός, χωρίς να χρειαστεί να κάνεις το επόμενο βήμα. Γι’ αυτό και ο ψηφιακός κόσμος έχει κάνει πολύ πιο εύκολη την παράλληλη ερωτική ζωή. Δεν θα έλεγα όμως ότι επειδή δεν υπήρξε σωματική επαφή είναι και «μικρότερη» απιστία. Για το ζευγάρι, η απιστία είναι κυρίως η παραβίαση της εμπιστοσύνης. Όταν κάποιος κρύβει μηνύματα, συνομιλίες και μια ολόκληρη ερωτική επικοινωνία από τον σύντροφό του, κάτι έχει ήδη αλλοιωθεί μέσα στη σχέση. 

7. Σεξουαλική ζωή μετά τα 50: τι αλλάζει πραγματικά και τι είναι μύθος; Μπορεί να είναι καλύτερη από τα 30;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Μετά τα 50 δεν σταματά το σεξ, όπως δεν σταματά και η ανάγκη του ανθρώπου να αγαπά και να επιθυμεί. Αυτό που αλλάζει είναι το σώμα. Μπορεί να έχουμε μια δυσκολία στη στύση, μια αλλαγή στην εφύγρανση του κόλπου, μια ορμονική μεταβολή, ίσως μια πάθηση που χρειάζεται αντιμετώπιση. Όμως, αυτά δεν σημαίνουν ότι τελείωσε η σεξουαλική ζωή. Αντίθετα, πολλές φορές ένας άνθρωπος μετά τα 50 γνωρίζει πολύ καλύτερα το σώμα του, ξέρει τι θέλει, έχει μεγαλύτερη συναισθηματική ωριμότητα και λιγότερο άγχος να αποδείξει κάτι. Γι’ αυτό μπορεί, πράγματι, η σεξουαλική του ζωή να είναι πιο ουσιαστική και πιο ικανοποιητική από ό,τι στα 30. Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης της σεξουαλικότητας. 

8. Στυτική δυσλειτουργία και πρόωρη εκσπερμάτιση – οι άνδρες ακόμα ντρέπονται να μιλήσουν. Πότε είναι ψυχολογικό και πότε οργανικό;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Ο άνδρας δεν πρέπει να θεωρεί ότι κάθε σεξουαλικό πρόβλημα είναι «στο μυαλό του», αλλά ούτε και να θεωρεί ότι όλα είναι οργανικά. Στη στυτική δυσλειτουργία κάνουμε πρώτα έναν σωστό ιατρικό και εργαστηριακό έλεγχο και, όταν χρειάζεται, ειδικό αγγειακό έλεγχο, γιατί η στύση μπορεί να επηρεάζεται από αγγειακούς, ορμονικούς και άλλους οργανικούς παράγοντες. Όταν αυτοί δεν εξηγούν το πρόβλημα, τότε κοιτάμε την ψυχολογία, δηλαδή το άγχος, τη σχέση και ιδιαίτερα το άγχος επίδοσης. Στην πρόωρη εκσπερμάτιση, επίσης, υπάρχουν οργανικοί παράγοντες σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά πολύ συχνά βλέπουμε έναν φαύλο κύκλο άγχους: «θα τελειώσω γρήγορα», «δεν θα την ικανοποιήσω», «θα αποτύχω», και τελικά αυτό ακριβώς το άγχος επιβαρύνει περισσότερο το πρόβλημα. 

9. Γυναικεία επιθυμία: Γιατί πολλές γυναίκες λένε «δεν έχω όρεξη» και τι κρύβεται από πίσω;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Η γυναίκα δεν λειτουργεί μόνο με το σώμα της· λειτουργεί πάρα πολύ με το μυαλό και το συναίσθημά της. Θέλει να αισθανθεί ότι τη βλέπουν, ότι την επιθυμούν, ότι υπάρχει ερωτικό παιχνίδι, τρυφερότητα και επικοινωνία. Όταν ο άνδρας πάει κατευθείαν στο «πάμε να κάνουμε σεξ», πολλές φορές χάνεται η γέφυρα που χρειάζεται η γυναίκα για να μπει στην επιθυμία. Και βέβαια δεν μπορούμε να ξεχνάμε την καθημερινότητά της: δουλειά, παιδιά, οικογένεια, ευθύνες, κούραση. Αν αισθάνεται ότι τα σηκώνει όλα μόνη της, είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί ψυχικά διαθέσιμη για ερωτισμό. Από εκεί και πέρα υπάρχουν και ορμονικοί, ψυχολογικοί και οργανικοί παράγοντες που πρέπει να διερευνώνται. 

10. Η ρουτίνα σκοτώνει τον έρωτα ή η έλλειψη επικοινωνίας;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Η έλλειψη επικοινωνίας. Η ρουτίνα είναι αναπόφευκτη σε μια μακροχρόνια σχέση, αλλά όταν οι δύο άνθρωποι συνεχίζουν να μιλούν και να εκφράζουν τι τους λείπει, η σχέση μπορεί να ανανεωθεί. Όταν όμως σταματούν να επικοινωνούν, μεγαλώνει η απόσταση και μαζί της χάνεται σταδιακά και ο ερωτισμός.

Γονείς, παιδιά και η επόμενη γενιά

11. Τι πρέπει να πει ένας γονιός στο παιδί του για το σεξ σήμερα, που τα βλέπει όλα στο TikTok;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Να του πει πρώτα απ’ όλα «μπορείς να με ρωτήσεις ό,τι θέλεις». Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ο γονιός δεν πρέπει να φοβάται τις ερωτήσεις του παιδιού, ούτε να το αφήνει να παίρνει τη σεξουαλική του ενημέρωση από το TikTok, το Instagram ή το πορνό. Πρέπει να του εξηγήσει τι είναι το σώμα, τι είναι η συναίνεση, τι σημαίνει σεβασμός, τι σημαίνει σχέση και τι σημαίνει ότι στο διαδίκτυο δεν είναι όλα πραγματικότητα. Δεν χρειάζεται ο γονιός να κάνει διάλεξη. Χρειάζεται να είναι παρών. Να αφήσει ανοιχτή την πόρτα. Γιατί όταν το παιδί δεν ρωτά τον γονιό, θα ρωτήσει κάποιον άλλον και δεν ξέρουμε πάντα ποιος θα είναι αυτός. 

12. Βλέπουμε έξαρση βίας στις σχέσεις των εφήβων. Πού το αποδίδετε;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Είναι ένα σύνθετο φαινόμενο και δεν μπορούμε να το αποδώσουμε σε μία μόνο αιτία. Τα παιδιά μεγαλώνουν σήμερα σε μια πολύ γρήγορη και ψηφιακή πραγματικότητα, όπου έχουν συνηθίσει να θέλουν και να παίρνουν πολλά και άμεσα, με την τεχνητή νοημοσύνη να ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή την αίσθηση της άμεσης ικανοποίησης. Όταν όλα είναι διαθέσιμα με ένα άγγιγμα, η ματαίωση γίνεται πιο δύσκολη. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ζήλια, ο έλεγχος και η ανάγκη να γνωρίζεις διαρκώς πού είναι ο άλλος, με ποιον μιλάει και ποιον ακολουθεί, μπορούν εύκολα να οδηγήσουν σε κακοποιητικές συμπεριφορές. Προστίθεται ένας κυνισμός απέναντι στις σχέσεις και μια λογική του «τα θέλω όλα τώρα», που δυσκολεύει τη συναισθηματική ωρίμανση. Γι’ αυτό χρειάζεται από νωρίς να μαθαίνουμε στα παιδιά τα όρια, τη συναίνεση, την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και κυρίως, ότι μια σχέση δεν είναι ιδιοκτησία, ούτε διαρκής απαίτηση ικανοποίησης.

13. Γάμος και τεκνοθεσία ομόφυλων ζευγαριών – ως ψυχίατρος, τι απαντάτε σε όσους μιλούν για «επίδραση στο παιδί»;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Εδώ χρειάζεται να μιλήσουμε με επιστημονικούς όρους και όχι με φόβο. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη του παιδιού είναι να υπάρχει αγάπη, σταθερότητα, ασφάλεια, όρια και ένας γονιός που είναι πραγματικά παρών. Τα παιδιά χρειάζονται πρότυπα, φροντίδα και ανθρώπους που τα προστατεύουν. Και πρέπει να δούμε και κάτι ακόμη: πολλές φορές το πραγματικό πρόβλημα δεν βρίσκεται μέσα στην οικογένεια, αλλά στο κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή στο στιγματισμό και στην απόρριψη που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί. Ακόμη, είναι σε αναζήτηση η επιστημονική και κοινωνική άποψη για την ομοφυλοφιλική γονεϊκότητα.

14. Αν μπορούσατε να δώσετε μία και μόνο συμβουλή σε ένα ζευγάρι που μας βλέπει τώρα και νιώθει ότι έχει απομακρυνθεί, ποια θα ήταν;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Μιλήστε. Καθίστε απέναντι ο ένας από τον άλλον και πείτε πώς αισθάνεστε, όχι ποιος φταίει. Πείτε «μου λείπεις», «νιώθω ότι απομακρυνθήκαμε», «θα ήθελα να σε ξανανιώσω». Μην μπείτε στη συζήτηση με στόχο να κερδίσετε μια δίκη απέναντι στον σύντροφό σας. Μπείτε για να καταλάβετε. Πολλές φορές ένα ζευγάρι που έρχεται και λέει «έχουμε απομακρυνθεί» στην πραγματικότητα μου λέει «δεν μιλάμε πια». Αυτό είναι σημαντική διαφορά. Όσο υπάρχει διάθεση να συναντηθούν ξανά δύο άνθρωποι, υπάρχει και χώρος για να ξαναχτιστεί η σχέση.

15. Τι είναι για εσάς τελικά ο έρωτας; Χημεία, απόφαση ή καθημερινή άσκηση;

Δρ. Θάνος Ασκητής: Ο έρωτας είναι πρώτα απ’ όλα δικαίωμα. Είναι χημεία, γιατί το σώμα και ο εγκέφαλός μας συμμετέχουν στην έλξη. Είναι απόφαση, γιατί κάποια στιγμή επιλέγουμε αν θα επενδύσουμε σε έναν άνθρωπο. Είναι καθημερινή άσκηση, γιατί μια σχέση που θέλεις να κρατήσεις ζωντανή χρειάζεται παρουσία, επικοινωνία, φροντίδα και ερωτισμό. Είναι αυτό που κάνει δύο ανθρώπους να κοιτάζονται και να λένε «θέλω να είμαι μαζί σου».