ΜΙΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

(Κουβεντούλες με τον Καρυωτάκη)

Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας

Επιτέλους, δεν κουράστηκες
να αναβοσβήνεις τα ίδια φώτα,
να ανοιγοκλείνεις τις ίδιες πόρτες
στα ίδια δωμάτια,
και να τακτοποιείς τις ίδιες φωτογραφίες,
πάνω στα ίδια κομοδίνα.

Να ακούς να παίζουν μονότονα στο πικάπ
τα ίδια παλιομοδίτικα τραγούδια,
και στο σαλόνι να αναδύεται σαν λιβάνι,
το άρωμα εκείνου του έρωτα
που δεν κατάφερες να βιώσεις.

Του έρωτα που τον κουβαλάς  εντός σου,
σαν κιτρινισμένο γράμμα
μέσα σε φθαρμένο πορτοφόλι.

Λένε πως για τίποτα και ποτέ δεν είναι αργά.
Ετσι λοιπόν, βγες στο  μπαλκόνι
του τετάρτου ορόφου,
και άφησε το κορμί σου στο κενό.

Η θα γίνεις τυχαίος αριθμός
στο δελτίο συμβάντων της ημέρας
η θα βγάλεις φτερά και θα πετάξεις ,
εκεί που πάντα ήθελε η ψυχή σου.

Ότι και αν συμβεί,
λύτρωση θα είναι για σένα.