Μια αγκαλιά μελωδίες από μικρά “αστέρια”: Η ρομαντική γιορτή λήξης των μαθημάτων, για την Μουσική Σχολή Δ. Πύλης(βίντεο/φωτό)

Μια ξεχωριστή και γεμάτη συναίσθημα βραδιά έζησαν όσοι βρέθηκαν χθες, 8 Ιουνίου, στην τελετή λήξης της Μουσικής Σχολής του Δήμου Πύλης. Οι κακές καιρικές συνθήκες μπορεί να ανέτρεψαν τον αρχικό σχεδιασμό και να μην επέτρεψαν τη διεξαγωγή της γιορτής στην κεντρική πλατεία, όμως δεν στάθηκαν ικανές να σβήσουν τις νότες από το πεντάγραμμο, κάνοντας τα όργανα να σιγήσουν και να σβήσουν το πάθος για δημιουργία.

Το Πολιτιστικό Κέντρο της Πύλης άνοιξε τις πόρτες του και μεταμορφώθηκε σε ένα ζεστό, ατμοσφαιρικό καταφύγιο μελωδιών. Η βροχή έξω από το κτίριο έγινε το ιδανικό φόντο για ένα ονειρικό ταξίδι των αισθήσεων, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη βρίσκει πάντα τον τρόπο να ανθίζει, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες.

Την παρουσίαση και τη γενική επιμέλεια της άψογης αυτής βραδιάς είχε η Διευθύντρια της Σχολής, κα Χρύσα Κορέ, η οποία, εμφανώς συγκινημένη, αλλά & περήφανη για την δουλειά των μαθητών της, έδωσε τα εύσημα σε μαθητές και καθηγητές, που κατέθεσαν την ψυχή τους, αλλά και ευχαρίστησε τον κόσμο που παραβρέθηκε & επιβράβευσε την όλη προσπάθεια, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη είναι η κοινή καταφυγή όλων μας.

Οι μαθητές και οι καθηγητές της σχολής, απόψε έπλεξαν ένα μοναδικό μουσικό γαϊτανάκι, παντρεύοντας με δεξιοτεχνία κλασικές μελωδίες, νοσταλγικά τραγούδια και σύγχρονες δημιουργίες. Κάθε νότα που αντήχησε στην αίθουσα ήταν μια κατάθεση ψυχής. Κάθε χορδή που αγγίχτηκε ήταν ένας χτύπος καρδιάς, αποτυπώνοντας την αφοσίωση μιας ολόκληρης χρονιάς.

Το κοινό κατέκλυσε τον χώρο και αγκάλιασε με θέρμη την προσπάθεια των παιδιών. Χάρισε το πιο ζεστό του χειροκρότημα στους νεαρούς καλλιτέχνες, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα μοναδικής συγκίνησης.

Στο 1ο μέρος της εκδήλωσης υπήρξαν ατομικές παρουσιάσεις κομματιών σε κλασική κιθάρα, παραδοσιακό κλαρίνο, βιολί, πιάνο και τύμπανα…

Τώρα αν μας ρωτάτε για το εάν υπήρξε μια στιγμή που η καρδιά του Πολιτιστικού Κέντρου Πύλης χτύπησε πιο δυνατά, (χωρίς και σε καμία περίπτωση να μειώσουμε τη δουλειά όλων των παιδιών), αυτή ανήκει αναμφίβολα στα τρία παιδιά που ανέβηκαν στη σκηνή και μετέτρεψαν τη βροχερή βραδιά μας σε μια αυθεντική ροκ αρένα.

Δύο αγόρια, οι δυο Θανάσηδες και η Κατερίνα, οπλισμένοι με πάθος, ρυθμό και αστείρευτη ενέργεια, κάθισαν πίσω από τα τύμπανα και κατάφεραν κάτι μαγικό: να ηλεκτρίσουν την ατμόσφαιρα και να μας παρασύρουν σε ένα μοναδικό ταξίδι στον χρόνο.

Με τα πρώτα δυνατά χτυπήματα και τις γνώριμες, καθηλωτικές εισαγωγές, ο χρόνος γύρισε πίσω. Όταν αντήχησαν οι μελαγχολικές και συνάμα δυναμικές σημειώσεις του “The Unforgiven” των Metallica, μια γλυκιά νοσταλγία πλημμύρισε την αίθουσα.

Η σκυτάλη δόθηκε αμέσως μετά στον απόλυτο ύμνο της POP των περασμένων δεκαετιών, το “Live is Life” των Opus, ξεσηκώνοντας το κοινό που δεν σταμάτησε να σιγοτραγουδά και να χτυπά τα χέρια στον ρυθμό. Το αποκορύφωμα ήρθε με το σκοτεινό, επιβλητικό riff του “Iron Man” των Black Sabbath, μια επιλογή που γέμισε τον χώρο με καθαρή, εφηβική ορμή.

Για λίγα λεπτά, η αίθουσα της Πύλης δεν φιλοξενούσε απλά μια σχολική γιορτή. Είχε μεταμορφωθεί στο δικό μας εφηβικό δωμάτιο, σε εκείνα τα παλιά μαθητικά και φοιτητικά πάρτι, γεμάτα αφίσες στους τοίχους, όνειρα και μια ανέμελη ελευθερία. Αυτά τα τρία νέα παιδιά, με τα ξύλα των τυμπάνων τους, έγιναν οι οδηγοί μας σε μια διαδρομή γεμάτη αναμνήσεις, αποδεικνύοντας ότι η καλή μουσική δεν έχει ηλικία και ότι το ροκ πνεύμα παραμένει ζωντανό και ατίθασο.

Τους αξίζει ένα τεράστιο “μπράβο” για την ενέργεια, τη δεξιοτεχνία και, κυρίως, για εκείνο το μεγάλο, αυθόρμητο χαμόγελο που κατάφεραν να φέρουν στα χείλη όλων μας!

Το 2ο μέρος της εκδήλωσης ανήκε δικαιωματικά στα μουσικά σύνολα, αλλά και στη νεοσυσταθείσα χορωδία της Σχολής, που έκανε το πιο γλυκό της ντεμπούτο. Εκεί, ο διάχυτος παιδικός αυθορμητισμός, η αθωότητα και τα φωτεινά χαμόγελα των μικρών χορωδών έκλεψαν τις καρδιές όλων. Η σκηνή πλημμύρισε από μια αγνή, ακατέργαστη ενέργεια που συγκίνησε βαθιά το κοινό, αποδεικνύοντας ότι η μουσική είναι πάνω από όλα συναίσθημα και αλήθεια.

Το κοινό, που κατέκλυσε κάθε γωνιά του Πολιτιστικού Κέντρου, αγκάλιασε με θέρμη την προσπάθεια όλων των παιδιών και ξέσπασε σε παρατεταμένα χειροκροτήματα, επιβραβεύοντας το ταλέντο και την προσπάθειά τους.

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Δήμαρχος Πύλης κ. Κώστας Μαράβας, ο οποίος στον σύντομο αλλά γεμάτο συγκίνηση λόγο του, ανέφερε μεταξύ άλλων…«Η αποψινή βραδιά αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη της δύναμης του πολιτισμού μας. Θέλω να εκφράσω την βαθιά μου ευγνωμοσύνη στην ιδρύτρια αυτής της Σχολής, την κα Μαρίνα Πανάγου.

Πριν από πέντε χρόνια, ως πρόεδρος του ΟΚΠΑΔ, πίστεψε σε ένα όραμα, πάλεψε γι’ αυτό και κατάφερε να μετουσιώσει ένα όνειρο πολλών ετών σε μια μοναδική, χειροπιαστή πραγματικότητα.

Αυτή η Σχολή είναι το δικό της δημιούργημα που σήμερα καμαρώνουμε όλοι. Συγχαρητήρια στη Διεύθυνση, στους καθηγητές και φυσικά στους μαθητές μας που μας κάνουν υπερήφανους».

Στο ίδιο συγκινητικό κλίμα κινήθηκε και ο σύντομος χαιρετισμός του Προέδρου του Κυνηγετικού Συλλόγου Πύλης κ. Θαν. Μανούρας, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε…«Ζήσαμε μια πραγματικά μαγική βραδιά, και αυτή τη μαγεία δεν μας την χάρισε ούτε ο χώρος ούτε ο καιρός. Την έπλασαν τα ίδια τα παιδιά μας με το ταλέντο, το πείσμα και την καθαρότητα της ψυχής τους. Όταν η νεολαία μας δημιουργεί με τέτοιο πάθος, το μέλλον του τόπου μας προδιαγράφεται φωτεινό. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές».