Ο κύβος ερρίφθη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άκουσε τις εισηγήσεις των συνεργατών του, αλλά δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί πολύ για να πάρει δύο σημαντικές αποφάσεις:
Οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους, την άνοιξη του 2027 και δεν θα κάνει ανασχηματισμό. Αυτές οι δύο αποφάσεις -κυρίως για τις εκλογές- έχουν «πίσω» τους και ολοκληρωμένη στρατηγική και σαφή αντίληψη.
Ο πρωθυπουργός, συνεπής στη θεσμικότητά του, πιστεύει πως επιμένοντας στους «σταθερούς εκλογικούς κύκλους» και στη διατήρηση των κανόνων του παιχνιδιού, κερδίζει σε εκτίμηση και σε εμπιστοσύνη, «παραμένοντας ο εαυτός του», όπως λένε συνεργάτες του. Και δεν κρύβει ότι θέλει να μετατρέψει τους σταθερούς εκλογικούς κύκλους σε «θεσμική κατάκτηση» για την πολιτική ζωή της χώρας. Ταυτοχρόνως, εκτιμά ότι οι πολίτες, όπως έδειξαν και οι δημοσκοπήσεις, θέλουν ασφάλεια, σιγουριά και σταθερότητα.
Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα έπληττε την αξιοπιστία του, που παραμένει ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματά του και θα διατάραζε τη σχέση εμπιστοσύνης που έχει χτίσει με τους πολίτες. Ενώ τα σενάρια, που αναγκαστικά θα κυριαρχούσαν, θα δημιουργούσαν ασάφεια για έναν χρόνο, εμποδίζοντας την κυβέρνηση να μείνει προσηλωμένη στην ολοκλήρωση του έργου της και θολώνοντας ακόμα περισσότερο έναν ήδη θολωμένο δημόσιο βίο.
Παράλληλα, θα ακύρωναν τη στρατηγική που έχει χαράξει, ώστε το 2026 να είναι χρονιά παράδοσης μεγάλων έργων υποδομής σχεδόν σε όλη τη χώρα, αλλά και ολοκλήρωσης του πρώτου κύκλου των μεταρρυθμίσεων με στόχο ένα πιο λειτουργικό, σύγχρονο και φιλικό προς τον πολίτη κράτος, το οποίο θα διευκολύνει την καθημερινότητά του.
Εκτίμηση
Οσον αφορά τον ανασχηματισμό, εκτιμήθηκε τελικά πως θα δημιουργούσε μεγαλύτερα προβλήματα απ’ αυτά που θα προσπαθούσε να λύσει. Και κυρίως σε μια συγκυρία, όπως είναι ο πόλεμος στο Ιράν, που έχει αυξημένες απαιτήσεις συντονισμού και εμπειρίας αρκετών υπουργείων για την αντιμετώπιση των πολυεπίπεδων συνεπειών. «Φαντάζεστε να άλλαζαν π.χ. οι υπουργοί Αμυνας, Εξωτερικών, Ενέργειας, Ανάπτυξης, Προστασίας του Πολίτη και Ναυτιλίας ενόσω διαρκεί ο πόλεμος;».
Η ρητορική ερώτηση στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού δεν συμπεριέλαβε καν τον υπουργό Οικονομικών, καθώς ο Κ. Πιερρακάκης, ως πρόεδρος του Eurogroup, αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις που θα κληθεί να πάρει η Ε.Ε., προκειμένου να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που έχουν ήδη όλες οι χώρες της Ευρώπης και προφανώς θα ενταθούν, ανάλογα με τη διάρκεια του πολέμου.
Η απόφαση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει «βήμα το βήμα», «γρήγορα, αλλά όχι βιαστικά» και αναλόγως με την εξέλιξη της διεθνούς ενεργειακής και πληθωριστικής κρίσης. Αλλωστε, η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που πήραν εγκαίρως πρωτοβουλίες, όπως η ενίσχυση της άμυνας της Κύπρου και η λήψη μέτρων για τη συγκράτηση των τιμών σε καύσιμα και βασικά τρόφιμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει επεξεργαστεί εναλλακτικές δέσμες μέτρων, ανάλογα με τη διάρκεια του πολέμου και το μέγεθος των συνεπειών που προκαλεί. Θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξουν και νέα μέτρα. Στόχος του Μ. Μαξίμου είναι αυτά τα μέτρα να χρηματοδοτηθούν και από εθνικούς και από ευρωπαϊκούς πόρους. Την Πέμπτη συνεδριάζει η Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. όπου θα συνεχιστούν οι συζητήσεις για την ευρωπαϊκή αντίδραση.
Οι εκτιμήσεις που υπάρχουν είναι πως η Ε.Ε. δεν θα διστάσει -έχοντας πια και τη θετική εμπειρία από το Ταμείο Ανάκαμψης στη διάρκεια της πανδημίας- να πάρει ισχυρά μέτρα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες του πολέμου, ειδικά αν τραβήξει σε διάρκεια και ξεφύγουν οι τιμές του πετρελαίου (σταθερά και αρκετά πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι) και του φυσικού αερίου, επηρεάζοντας το σύνολο των οικονομιών των 27.
Δυο σενάρια θεωρούνται πιο πιθανά, είτε η έκδοση ευρωομολόγου είτε η δημιουργία ενός νέου Ταμείου Ανάκαμψης, το οποίο θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα που δεν απορροφήθηκαν από το πρώτο Ταμείο Ανάκαμψης, μαζί με νέο χρήμα που θα προστεθεί ως κοινό χρέος. Σε κάθε ένα από τα σενάρια εκτιμάται ότι η ευρωπαϊκή παρέμβαση θα είναι ουσιαστική και αποτελεσματική. Εφόσον ληφθεί απόφαση για μία από τις δυο λύσεις σε ορίζοντα π.χ. τριών μηνών, η χώρα μπορεί να απελευθερώσει υπάρχοντες πόρους από τον προϋπολογισμό και να τους αντικαταστήσει με τους νέους ευρωπαϊκούς πόρους που θα προκύψουν.
ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
Τα τρία ατού Μητσοτάκη
Η τακτική «βήμα το βήμα», που έχει αποφασιστεί, μπορεί να πατάει και σε στέρεο πολιτικό έδαφος, αλλά και στο θετικό κλίμα για την κυβέρνηση. Στο Μ. Μαξίμου -δεδομένων και των μετρήσεων που δείχνουν άλμα της Ν.Δ.- υπάρχει η εκτίμηση ότι ο συνδυασμός των μέτρων προστασίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων με την κεφαλαιοποίηση των οφελών από τη γρήγορη και αποφασιστική αποστολή αμυντικής βοήθειας στην Κύπρο, που επικροτείται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας (75%), μπορεί να μεγαλώσει κι άλλο την ήδη μεγάλη διαφορά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Θεωρώντας την αυτοδυναμία όχι δεδομένη αλλά πιο πιθανή.
Η εκτίμηση αυτή ενισχύεται κυρίως από τρεις παράγοντες:
- Η Κύπρος και η ανάπτυξη Patriot στην Κάρπαθο και τη Β. Ελλάδα, που συνιστούν έμπρακτη απάντηση στις έωλες αιτιάσεις της αμήχανης Τουρκίας, έχουν να δώσουν κι άλλα στη Ν.Δ., δεδομένου ότι πρόκειται για στρατηγική κίνηση όχι βραχείας διάρκειας. Η κυβερνητική στάση, που αγκαλιάζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, εκτιμάται ότι δεν έχει εξαντλήσει τη δυναμική της κυρίως σε ψηφοφόρους που βρίσκονται στα δεξιά της Ν.Δ., αλλά και σε κεντρώους.
- Η κατάσταση εντεινόμενης ρευστοποίησης που επικρατεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης, με βασικούς πρωταγωνιστές το ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη και την αναβλητικότητα του Α. Τσίπρα, αλλά και της Μ. Καρυστιανού να προχωρήσουν στη δημιουργία των κομμάτων που έχουν εξαγγείλει. Η αιφνίδια και αδικαιολόγητη διαγραφή του Οδ. Κωνσταντινόπουλου, σε συνδυασμό με την κίνησή του να παραδώσει την έδρα του, έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση τον Ν. Ανδρουλάκη και έχει ενισχύσει το εναντίον του εσωκομματικό μέτωπο. Ενώ η διστακτικότητα του Α. Τσίπρα έχει δώσει πόντους στην ομάδα Πολάκη-Παππά, η οποία δεν προτίθεται να ακολουθήσει τον πρώην αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ και φέρεται αποφασισμένη για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές. Σε κάθε περίπτωση, η αδυναμία συνεννόησης και διαμόρφωσης εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης εξ αντικειμένου ενισχύει τη μόνη υπαρκτή επί του παρόντος κυβερνητική πρόταση της Ν.Δ.
- Η μεγάλη προσωπική υπεροχή του Κ. Μητσοτάκη έναντι όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών αρχηγών, υπαρκτών και εν δυνάμει υπαρκτών. Δεν είναι μόνο η χαώδης διαφορά στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός. Είναι και το 55% που θεωρεί ότι δεν υπάρχει καλύτερος στην αντιμετώπιση μεγάλων γεγονότων, το οποίο μαζί με το 17% που λέει «δεν ξέρω» αθροίζουν ποσοστό 72%, που αφήνει ένα πενιχρό 28% σε όλους τους άλλους πιθανούς αντιπάλους του Κ. Μητσοτάκη.
eleftherostypos.gr
