Δ. Πύλης: Αντιδήμαρχοι «λαθρεπιβάτες»… : Όταν η φιλοδοξία, γεννά θεσμική δειλία!!!

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση υποφέρει διαχρονικά από πολλές παθογένειες, όμως η πιο επικίνδυνη για τη λειτουργία των θεσμών είναι ο πολιτικός καιροσκοπισμός των στελεχών της.

Το φαινόμενο εν ενεργεία Αντιδημάρχων & δημ. συμβούλων, που επιλέγουν τον δρόμο της «λευκής απεργίας» και της εσκεμμένης απουσίας από τα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου, την ώρα που κρίνονται μείζονα ζητήματα για το μέλλον του τόπου, αποτελεί μνημείο θεσμικής ασέβειας. Πρόκειται για μια στάση που ισοδυναμεί με πλήρη διοικητική σχιζοφρένεια και προκαλεί βάναυσα το κοινό αίσθημα.

Εδώ δεν μιλάμε για απλούς πολίτες, αλλά για στελέχη της Διοίκησης. Ανθρώπους που κατέχουν έμισθες θέσεις ευθύνης, συνδιαμορφώνουν τις εισηγήσεις της δημοτικής Αρχής πίσω από τις κλειστές πόρτες και εισπράττουν κανονικά την προβλεπόμενη από τον νόμο αντιμισθία από το υστέρημα των δημοτών.

Το να επιλέγουν αυτοί οι άνθρωποι να μετατρέπονται σε «φαντάσματα» κάθε φορά που το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να ψηφίσει «καυτά» και μη δημοφιλή ζητήματα, αποτελεί την απόλυτη πολιτική λαθρεπιβίβαση.

Η τακτική αυτών των αριβιστών της πολιτικής είναι ψυχρά υπολογισμένη και βαθιά ανέντιμη απέναντι στο εκλογικό Σώμα. Απουσιάζοντας, αποφεύγουν να υπερψηφίσουν αποφάσεις με υψηλό πολιτικό κόστος, για να μην ταυτιστούν με τη φθορά της διοίκησης στην οποία οι ίδιοι συμμετέχουν.

 Παράλληλα, αποφεύγουν και να καταψηφίσουν, καθώς κάτι τέτοιο θα τους οδηγούσε σε μια μη αναστρέψιμη ανοιχτή ρήξη και θα τους ανάγκαζε να αποχωριστούν οικειοθελώς τα προνόμια της εξουσίας. Επιλέγουν, δηλαδή, να κρατούν τις καρέκλες και τα οφέλη του Αντιδημάρχου στο παρασκήνιο, αλλά να αποποιούνται τις ευθύνες στο προσκήνιο, αποδεικνύοντας ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι η προσωπική τους ανέλιξη.

Πίσω από αυτή τη στρατηγική κρύβεται ένας φτηνός, ψηφοθηρικός ακροβατισμός. Με την εσκεμμένη τους απουσία, οι συγκεκριμένοι Αντιδήμαρχοι ή δημ. Σύμβουλοι, επιχειρούν το ακατόρθωτο: να μην χαλάσουν το χατίρι κανενός.

Από τη μία πλευρά, δεν εξοργίζουν τους ψηφοφόρους της συμπολίτευσης, αφού δεν καταψηφίζουν τις επιλογές της παράταξής τους. Από την άλλη, κλείνουν πονηρά το μάτι στους ψηφοφόρους της αντιπολίτευσης, αφού με την αποχή τους «νίπτουν τας χείρας τους» από τα αντιδημοφιλή μέτρα.

Πρόκειται για μια κυνική προσπάθεια να παραμείνουν αρεστοί σε όλα τα στρατόπεδα, θυσιάζοντας το καθήκον τους στον βωμό της δημόσιας εικόνας τους.

Αυτή η συστηματική φυγομαχία γεννά εύλογα ερωτήματα στην τοπική κοινωνία. Ποιο είναι το πραγματικό τους κίνητρο; Μήπως η εσκεμμένη αυτή αποστασιοποίηση αποτελεί ένα προεκλογικό τρικ; Μήπως οι συγκεκριμένοι Αντιδήμαρχοι, υπολογίζοντας με καιροσκοπισμό το μέλλον, έχουν ήδη βάλει στο μάτι τον ίδιο τον δημαρχιακό θώκο και επιχειρούν να χτίσουν ένα προφίλ «άφθαρτων» και υπερκομματικών σωτήρων, κρυβόμενοι από τις μάχες του σήμερα;

Αυτός ο τύπος πολιτικάντηδων αποτελεί καθαρή ζημιά για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αποδομεί την αξιοπιστία των θεσμών, παραλύει τη λήψη αποφάσεων και μετατρέπει το κορυφαίο όργανο δημοκρατίας ενός Δήμου, σε πεδίο μικροπολιτικών ελιγμών.

Αν κάποιοι διαφωνούν με την πορεία της παράταξής τους, οφείλουν να επιδείξουν το ελάχιστο πολιτικό ανάστημα: να παραιτηθούν από τα αξιώματά τους, να καταθέσουν τα προνόμια των έμμισθων θέσεών τους και να διαφοροποιηθούν ανοιχτά.

Όσοι επιλέγουν να πορεύονται ως πολιτικοί δραπέτες, κοροϊδεύοντας τους πολίτες που τους εμπιστεύτηκαν, αποδεικνύουν περίτρανα ότι είναι πολύ «λίγοι» για τις τύχες αυτού του τόπου. Η τοπική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από στελέχη που κρύβονται κάτω από τα έδρανα για να διαφυλάξουν τις προσωπικές τους ισορροπίες, αλλά από ανθρώπους με καθαρό λόγο, παρουσία και θάρρος γνώμης.

Και η κάλπη, αργά ή γρήγορα, έχει τον τρόπο να στέλνει τους πολιτικούς δραπέτες στο σπίτι τους.