Η κατάσταση στην πλατεία, λίγες μέρες πριν το Πάσχα, επιβάλλει νέες γαστρονομικές συνήθειες… Ο εμπνευστής της παραμονής των χριστουγεννιάτικων λαμπιονιών στην κεντρική πλατεία της Πύλης, προτείνει στους κατοίκους να μην αρκεστούν στα παραδοσιακά βαμμένα αυγά.
Φέτος, η καινοτομία θέλει το τσουρέκι γεμιστό με μελομακάρονο και τον κουραμπιέ με γεύση μαγειρίτσας.
Είναι η μόνη λογική συνέχεια για τον εμπνευστή αυτής της κατάστασης που αποφάσισε ότι η 25η Δεκεμβρίου και η Κυριακή του Πάσχα μπορούν να συγκατοικήσουν κάτω από την ίδια πέργκολα.
Ενώ ο υπόλοιπος κόσμος αναλώνεται στις συνηθισμένες προετοιμασίες για το Πάσχα, βάφοντας αυγά και αγοράζοντας λαμπάδες, η κεντρική πλατεία της Πύλης επιμένει να ζει το δικό της φωτεινό παραμύθι.
Τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια στην πέργκολα παραμένουν στη θέση τους, ακλόνητα, θυμίζοντάς μας ότι ο χρόνος είναι μια σχετική έννοια.
Είναι άραγε μια τολμηρή, avant-garde επιλογή αισθητικής ή απλώς η απόλυτη αποθέωση της κακογουστιάς; Ίσως πάλι να πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση εξοικονόμησης πόρων: γιατί να μπαίνουμε στον κόπο να τα βγάζουμε, αφού σε οκτώ μήνες πάλι Χριστούγεννα θα έχουμε;
Το όραμα του εμπνευστή είναι ξεκάθαρο και η καινοτομία απόλυτη…: Μια Πύλη που καταργεί τις εποχές και το όραμά του να τσουγκρίσει ένα αυγό με τον Αγ. Βασίλη!!!
«Και του χρόνου, αδερφέ!» θα του πει ο Άγιος…
Και κάπως έτσι, ανάμεσα σε οβελίες και μελομακάρονα, ο κ. Εμπνευστής βάζει την Πύλη να πρωτοτυπεί παγκοσμίως. Γιατί αν δεν μπορείς να φέρεις την ανάπτυξη, φέρε τουλάχιστον την αιώνια γιορτή.
Καλή Ανάσταση… και Καλά Χριστούγεννα!
Κύριε εμπνευστή…
«Είθε το όραμά σου για τον τόπο να είναι τόσο φωτεινό και ανθεκτικό, όσο και τα λαμπιόνια της πλατείας!».
