Η ανακύκλωση που «ταΐζει» πολιτισμό – Μαθήματα διοίκησης από φωτισμένους Δήμους
Γράφει ο Σάκης Γιώτας, Ιστορικός/Δημοσιογράφος, Δ/στής του pylinews.gr
Στην τοπική αυτοδιοίκηση υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Εκείνοι που αναλώνονται σε έναν αέναο αγώνα για το «οφίτσιο», την καρέκλα και τις δημόσιες σχέσεις, και εκείνοι που «στίβουν» το μυαλό τους για να δώσουν λύσεις με πρόσημο τον άνθρωπο, το περιβάλλον και τα ζώα.
Η εικόνα ενός Δήμου που συνδυάζει την ανακύκλωση με τη φροντίδα των αδέσποτων δεν είναι σενάριο από το εξωτερικό, αλλά μια πραγματικότητα που ήδη εφαρμόζεται χρόνια τώρα, από Δήμους-πρότυπα στη χώρα μας, αναδεικνύοντας το πώς η καινοτομία μπορεί να γεννηθεί μέσα από την ενσυναίσθηση και τη στρατηγική σκέψη.
Η λειτουργία του συστήματος ανταποδοτικής ανακύκλωσης με αυτόματες ταΐστρες είναι η επιτομή της «έξυπνης πόλης» και της ευφυΐας της απλότητας. Ο πολίτης τοποθετεί ένα πλαστικό μπουκάλι ή ένα μεταλλικό κουτάκι στην ειδική υποδοχή του μηχανήματος και, ως αντάλλαγμα για αυτή την κίνηση, το μηχάνημα απελευθερώνει αυτόματα μια ποσότητα ξηράς τροφής σε μια ενσωματωμένη ταϊστρα.
Με μια κίνηση, ο πολίτης καθαρίζει την πόλη του και προσφέρει ένα γεύμα σε μια ψυχή που το έχει ανάγκη.
Αξίζουν δημόσιο έπαινο οι διοικήσεις εκείνες που τόλμησαν να κοιτάξουν μπροστά, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός παράγεται από έργα και όχι από τίτλους.
Δήμοι όπως ο Δ. Τρικκαίων, που πρωτοπορεί σταθερά στην τεχνολογία με κοινωνικό πρόσωπο, ο Δ. Παλαιού Φαλήρου, Δ. Νέας Σμύρνης, Δ. Αλίμου, Δ. Αλεξανδρούπολης, Αρταίων κλπ., έχουν εντάξει τέτοιες δράσεις στην καθημερινότητά τους.
Επίσης, ο Δήμος Κοζάνης και ο Δήμος Θεσσαλονίκης έχουν κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, πλέκοντας το εγκώμιο μιας διοίκησης που δεν αναζητά την προβολή μέσα από κενές υποσχέσεις, αλλά μέσα από την ουσιαστική προσφορά.
Αυτοί οι Δήμοι επένδυσαν στην ενσυναίσθηση, αντιλαμβανόμενοι ότι η διαχείριση των αδέσποτων δεν είναι μόνο ζήτημα δημόσιας υγείας, αλλά ηθική υποχρέωση και δείγμα ανώτερου πολιτιστικού επιπέδου.
Τα οφέλη μιας τέτοιας δράσης είναι πολλαπλά και αγγίζουν κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής. Για το περιβάλλον, η αύξηση της ανακύκλωσης είναι άμεση, καθώς δίνεται ένα ηθικό κίνητρο στους πολίτες, ενώ η διαλογή στην πηγή διευκολύνει σημαντικά τη διαχείριση των απορριμμάτων. Για τα αδέσποτα, διασφαλίζεται μια αξιοπρεπής σίτιση με καθαρή τροφή, γεγονός που μειώνει την επιθετικότητα που προκαλεί η πείνα και κρατά τα ζώα σε συγκεκριμένα σημεία, διευκολύνοντας τον έλεγχο από τις φιλοζωικές οργανώσεις.
Ταυτόχρονα, η κοινωνία κερδίζει σε παιδεία, αφού τα παιδιά μαθαίνουν με τον πιο παραστατικό τρόπο τον σεβασμό προς τα έμβια όντα, ενώ η σίτιση γίνεται με αυτοματοποιημένο τρόπο, διασφαλίζοντας την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων χωρίς διασκορπισμένα μπολ και τροφές στα πεζοδρόμια.
Είναι καιρός να σταματήσουμε να μετράμε τίτλους και αξιώματα και να αρχίσουμε να μετράμε έργα που αγγίζουν την καρδιά της κοινωνίας. Η υιοθέτηση τέτοιων συστημάτων δεν απαιτεί μόνο προϋπολογισμό, απαιτεί όραμα και μεράκι.
Οι Δήμοι που το εφάρμοσαν κέρδισαν κάτι πολύ σημαντικότερο από μια θέση στην επικαιρότητα: κέρδισαν τον σεβασμό των πολιτών τους. Ας ελπίσουμε πως το παράδειγμα όλων αυτών των Δήμων, θα βρει σύντομα μιμητές και στον δικό μας τόπο, θυμίζοντάς μας ότι η ανακύκλωση μπορεί να γίνει πράξη αγάπης και η αγάπη για τα ζώα κινητήριος δύναμη για έναν καθαρότερο κόσμο.
***Για την υλοποίηση μιας τέτοιας δράσης, η επιλογή του κατάλληλου συνεργάτη είναι το κλειδί. Στην ελληνική αγορά υπάρχουν εταιρείες που ειδικεύονται σε τεχνολογίες περιβάλλοντος και «έξυπνης» πόλης, προσφέροντας συστήματα που έχουν ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία.
Ας μη γελιόμαστε. Η τεχνολογία και οι λύσεις είναι εκεί, δοκιμασμένες και προσβάσιμες. Το γεγονός ότι ορισμένοι Δήμοι παραμένουν στο σκοτάδι δεν οφείλεται στην έλλειψη πόρων, αλλά στην πνευματική οκνηρία και την παροιμιώδη ανικανότητα όσων κατέλαβαν καρέκλες μόνο για το θεαθήναι.
Είναι εξοργιστικό να βλέπουμε «άρχοντες» να βυθίζονται στη βαρεμάρα της γραφειοκρατίας, την ώρα που άλλοι με μεράκι μεταμορφώνουν τις πόλεις τους.
Η άγνοια δεν είναι πια ελαφρυντικό, είναι ομολογία αποτυχίας!
Όποιος βαριέται να υπηρετήσει το αυτονόητο, ας αδειάσει τη γωνιά για εκείνους που έχουν το σθένος να δημιουργήσουν. Οι πολίτες απαιτούν έργα, όχι επαγγελματίες της καρέκλας που περιμένουν απλώς την επόμενη κάλπη.
